termonukleära skräddarsy terror

Długo nie wytrzymałem bez krawca... fakkk ;)

2010-10-29T05:19:00.000+02:00

Twór nowy, trochę inny, a trochę taki sam... Ble, ble...

Pozostaje tylko Ipernity...

2010-08-02T16:08:00.001+02:00

W związku z faktem, że krawiec zdechł, pozostawiam wyłącznie mój esperancki profil na Ipernity. Jest on w całości w Esperanto i to się raczej nie zmieni... Jeśli komuś tam chce się zajrzeć, zapraszam na www.lukaso-dasein.ipernity.com

* * *

2010-07-30T20:50:00.001+02:00

Kontakt ze mną (przynajmniej do września):

→ email: lukaso.dasein@linux.pl
→ Jabber/XMPP: lukaso666@chrome.pl
→ ICQ: 497001492
→ [czasami] IRC: #bloger-reflex (sieć Freenode)

krawiec zdycha.

2010-07-30T15:48:00.002+02:00

Żadnych nowych wpisów na czas nieokreślony, jeśli nie na zawsze...

Krawiec zostaje zahibernowany i niech tak zostanie. Forma bloga nie tylko mnie męczy, ale i staje się koszmarnie nieadekwatna. Daję sobie odrobinę czasu na ostatecznie uśmiercenie tego tworu.

Pozdrawiam.

!!!

2010-07-25T09:26:00.002+02:00

GRIND IS PROTEST!

2010-07-25T01:26:00.001+02:00

Do tych, którzy nie widzą w tym czegokolwiek, oprócz hałasu... Obejrzyjcie, posłuchajcie tekstów... To nie żadna głupia napierdalanka, żadne tępe rżnięcie a'la VADER czy BEHEMOTH... Grindcore, to nie demony i pierdolenie o szatanie - grind, to rebelia, egzystencjalne jazdy, polityczne zaangażowanie i PROTEST!

"Kapitan da mi mundur - mundur da mi władzę!" | A.C.A.B.

2010-07-24T10:14:00.002+02:00

Dziś Święto Policji! Cieszycie się? Typy w mundurach prężą klaty po ordery i odznaczenia za - rzecz oczywista! - pełną poświęcenia pracę. Rzecznik prasowy Komendy Głównej zachwala tegoroczne obchody w Radio Tok FM: że będzie feta, piknik, że milicja pokaże swój sprzęt, że mecz będzie, że wśród glin to nawet delikwenci zajmujący się popełnianiem poezji śpiewanej, że zawód ten, to misja, ale i ciekawa przygoda (no tak, szczególnie dla robocopów na demonstracjach, podczas asystowania eksmisjom i wszędzie tam, gdzie pała może pójść w ruch...) - kurwa, polscy okupanci w Afganistanie walczą o wolność i demokrację, gliny mają ciekawą misję w swojej mundurowej bezkarności, a świstak siedzi, zawija jointy i pali grudę ze sreberka, zaśmiewając się z tych banialuk.

Tradycyjnie już, nowomowa milicyjna, to makiaweliczny bełkot o funkcjonariuszu, który jak dobry wuj, niemal słodki pluszak, babci pomoże przejść przez ulicę, dzieciakom w szkole maskotki rozda, pogłaszcze, doradzi, ochroni. Z drugiej strony słodkim misiom w mundurach - jakże by inaczej - brakuje sprzętu, uprawnień, pały za krótkie, postępowania dyscyplinarne jakieś takie okrutne i w ogóle be, a każdy kwas i brutalność ze strony psa w mundurze - jak Polska długa i szeroka - przed kamerami jest tłumaczona (przez rzeczników komend): Policja dokłada wszelkich starań, by zbadać sprawę.... Sprawa jest w toku... Nie doszukaliśmy się przekroczenia uprawnień....

Ta mundurowa sekcja ochrony mafijnej struktury państwa, jak co roku - dosyć bezczelnie zresztą - wali sobie laurkę lukrowaną, aż miło. I to nigdy się nie zmieni. Podobnie jak nie zmieni się funkcja i mentalność delikwentów w niebieskich kubraczkach...

Grind nocy letniej...

2010-07-24T02:54:00.002+02:00

Katuję tą płytę pół nocy dziś... Perfekcyjny ROTTEN SOUND gra kawałki nieśmiertelnych NAPALMÓW...

På Sirius, utan ändringar ...

2010-07-24T01:32:00.001+02:00

Atomowy podmuch dźwięku, ściana zmiatająca z powierzchni zakurzonej głowy wszystko, co stanie jej na drodze (NAPALM DEATH - Time Waits for no Slave)... Dzisiejszy dzień, to jakieś pierdolone pasmo niefartów, poślizgów i nierozwiązanych rebusów słownych między mną, a ludźmi. Dysonans w pełnej krasie, zarysowany wyraźnym konturem, pomiędzy słowem bez smyczy i kagańca, a pogryzionymi gębami plującymi bełkotem. Ustawka językowa na glebie niedomówień. Świszczące ostrza: ź, ć, ś, ż...

Ostatni widok, wbijający w łeb gwóźdź przygnębienia, miałem przed oczyma parę dni temu, przejeżdżając przez Oświęcim tuż przed północą: bocznica kolejowa nieopodal dworca głównego oświetlona ohydnie pomarańczowym, bladym światłem. Plątanina torów jak poprzetrącane kręgosłupy, pozrywane ścięgna w drażniącej poświacie i kompletnej, bezludnej pustce.

Detal drążący tunele w przeładowanej głowie. Nie dające zasnąć "niedociągnięcia estetyczne", burzące jakąś miałką formę harmonii (tzn. czegoś, co tylko na potrzeby języka określa się tym mianem) - wkurwienie, wykolejenie, tąpnięcie...

Właśnie dziś, teraz, tak wygląda Syriusz z Andrychowa...

W promieniu paru milionów lat świetlnych od życia uświadomionego, rzygające supernowe wzbudzają gazowe potwory, te z kolei rodzą masę fotonów, których wiązka uderza w niewykształcone jeszcze pragnienia każdej ludzkiej wszy. Perfekcyjny laser kastrujący te wszystkie pieprzone stworzonka z [nie]bezpiecznej odległości... Mogłoby tak być? Oczywiście nie. Brak szacunku do siebie ma w sobie coś szlachetnie upadlającego.

/home/lukaso/obrazy/moje_grafiki/ebm.jpg

2010-07-22T21:15:00.000+02:00

* * *

2010-07-22T01:23:00.000+02:00

Wracają Czechy. Jak magnes, jak idée fixe, jak coś co zawsze wypłynie na powierzchnię, bez względu na okoliczności życiowych wyrw i zawijasów... Tym razem wszystko jakoś gładko i powoli sunie do przodu, niczym polerka do marmurów. Pewne rzeczy znajdujące się w zasięgu ręki materializują się łatwiej.

Kilka maili, kilka rozmów, parę telefonów, mała orientacja w kwestii mieszkania w Brnie i już jižní Morava przybliża się w dosyć rozsądnym tempie...
Tzw. "problem ludzki" (uff... nigdy nie może się bez niego obyć w czasie planowania czegokolwiek u mnie) - jakkolwiek brzmi to technicznie i brzydko - ma wymiar nieco skomplikowany i mgliście zarysowujący się przed oczyma. Problemem jest jednak chyba mój wieczny zgrzyt polegający z grubsza na tym, że to, co się wydarza, dzieje się niejako "poza kolejnością" zdarzeń, jaka normalnie obowiązuje w podejmowaniu decyzji i pożeraniu później ich skutków (metafora wypijania nawarzonego piwa odstręcza mnie z uwagi na pijackie odchyły...). Nie wiem w jakiej mierze wynika to z mojego wewnętrznego skrzywienia, a w jakiej ma związek z czasoprzestrzenią, w której się czołgam. Stąd problem. A że ludzki? No właśnie... Wypływające na powierzchnię lżejsze zdarzenia często nie mają bezpośredniego przełożenia na równowagę, w której tak lubują się amatorzy/-ki galaretowatej "prozy lekkiej"; coś takiego jak harmonia jest u mnie słowem anachronicznym, dlatego ciężko mi godzić człowieka z tym, co mnie przyciąga każdego dnia.

Uff... wróciłem...

2010-07-19T21:38:00.004+02:00

Brudny, śmierdzący, przemoczony i totalnie zjebany, ale zadowolony, wróciłem z Obscene Extreme. Jak można się było spodziewać, trutnovski festiwal jak zwykle skopał mi dupę od A do Z. Piekło!

Wyjechałem w czwartek rano, busem do Cieszyna. W busie natknąłem się na kilku punków z Lublina, którzy jechali również do Czech na jakiś tam ska/punk nuuuudny fest, więc z braku laku trochę z nimi pogadałem, jednocześnie oczekując na kogokolwiek jadącego do Trutnova, by móc skorzystać z tańszego biletu grupowego. W międzyczasie zawitałem na chwilę do Kuby z GELDSHITU, ale z racji tego, że zbierał się on do pracy nie pogadaliśmy zbyt długo.

Zawadzki, z którym miałem pierwotnie jechać wybrał jednak vana z metalowcami jadącymi na Obscene z Krakowa (fakkk, a cały czas myślałem, że on leci z Anglii do Pragi samolotem...).

Ludzi na dworcu w Českém Těšíně przybywało, ale zero jakiegokolwiek grindersa, z którym mógłbym pojechać na tańszym bilecie. Sporo punków i innych hippisów jechało na jakiś tam festiwal ska/punk, więc pozostało mi tylko kupienie najdroższego możliwego biletu do Trutnova.

Droga dłużyła się nieznośnie. Dopiero w Pardubicach dosiadło się paru grind-maniaków i z nimi już jechałem do samego Trutnova. Zjebani od upału wreszcie dotarliśmy na miejsce. Znalazłem Zawadzkiego i paru znajomych z Krakowa i Andrychowa, zostawiłem plecak jak co roku u znajomych Czechów, gdzie zamierzałem nocować i wyruszyłem z piwem na poszukiwanie znajomych.

Na samym polu namiotowym i na całym terenie festu jak zwykle chaos, tłok i kilka tysięcy maniaków i maniaczek grind/crust/death wrzasków. Kapele z dnia pierwszego (oprócz INGROWING i GENERAL SURGERY) wywoływały u mnie tylko nudne ziewanie, bo nie trawię w większości kapel gore.

Udało mi się po chwili spotkać starych znajomych brudasów z Norwegii i Słowenii i z minuty na minutę natykałem się na Czechów, których tak czy inaczej poznałem niegdyś na różnych gigach. Potem włócząc się między kapelami z Zawadzkim, spotkałem dziewczynę z Moskwy, którą zapytałem o Wierę, z którą "zapomniałem" umówić się przed Obscene. Miałem szczęście, bo ona znała Wierę i tym oto sposobem trafiłem w miejsce, gdzie balowała ekipa z Rosji. Ufff... to była mega-ciężka noc! Alko lało się strumieniami w ilościach iście słowiańskich. Oczywiście najlepszy był ruski samogon, który zmęczył mnie kosmicznie. Moskwiewscy grindersi/-ki, to towarszyskie mistrzostwo świata - nagadałem się po rosyjsku za wszystkie czasy w bardzo przyjaznym otoczeniu! Potem poszedłem gdzieś z Wierą, ale natłok ludzi, miejsc, wrzasków kompletnie mi rozmył światopogląd. Pamiętam, że natknąłem się na paru ludzi z Myszkowa, spotkałem kolesia o romantycznej ksywie Moravský Masturbator (z którego była kupa śmiechu z uwagi na jego rymowanki, które tłumaczyłem z czeskiego na rosyjski - z jakim skutkiem - nie mam pojęcia :D); na tą okoliczność hitem stał się znany tu i ówdzie "wierszyk": Ježíšmaria, to je nuda - Včera blondy, dneska ruda.

Po paru godzinach mój organizm powiedział fuck off! i zjebany zaległem obok budki z absyntem na tej intensywnie czerwonej glebie. Gdzieś mniej więcej w tamtym miejscu straciłem komórkę, okulary i parę dupereli. Obudziłem się w środku nocy i jakoś dotoczyłem się pod namiot, gdzie spali moi znajomi Czesi, przy okazji znowu spotykając na swej chwiejnej drodze ekipę z Moskwy.

Kolejnego dnia wreszcie udało mi się spotkać z Lolaczem, jej chłopakiem i koleżanką. Zatem w miłych okolicznościach przyrody raczyłem się pół dnia winem z Wrocławiakami. Potem zaczął padać deszcz, który błyskawicznie z czerwonej ziemi zrobił paskudne, syfiaste czerwone błoto. Włócząc się od jednego zadaszonego miejsca do drugiego, oglądając te kapele, które akurat mnie interesowały i spotykając znajomych z różnych stron Europy (w tym mega-sympatyczną parę z Polski, mieszkającą jednak w czeskim Pilźnie - spotykam ich od ładnych paru lat przy okazji czeskich gigów, widywaliśmy się też, gdy mieszkałem w Pradze...), padłem na pysk i w tej ohydnej wilgoci zasnąłem pod namiotem.

Trzeci dzień do wieczora przebiegał pod znakiem obżerania się vegańskim gulaszem (po dwóch dniach chlania bez żarcia bardzo mi się to przydało) i lenistwem ze Słoweńcami i Norwegami. Spotkałem też na krótko Ogryza i Diabełka ze Śląska (ponoć gdzieś jeszcze był Siwy z Rzeszowa - szkoda, że nie udało mi się go znaleźć). Żałuję, że nie udało mi się zobaczyć z Katją z Moskwy - później i tak się okazało, że nie dotarła na Obscene...

Muzycznie Obscene Extreme w tym roku rozwalił totalnie! Zdecydowanie rządzili: DOOM, MALIGNANT TUMOUR, MISERY INDEX, CRIPLLE BASTARDS, HAEMORRHAGE, LYCANTHROPHY, MARTYRDOD, VICTIMS, SOCIAL CHAOS... Największą porażką było to, że... przespałem D.R.I. :/

Ostatni, czwarty dzień, to pakowanie się i wyjazdy. Jako że byłem totalnie spłukany, nastawiłem się na stopa przez Czechy (żeby nie zakwitnąć pod jakimś Kłodzkiem i łapać stopa do usranej śmierci) w tej syfiastej pogodzie z mżawką i deszczem... Zawadzki powiedział, że może wracać ze mną, ale szczęście się do mnie uśmiechnęło, bo okazało się, że w vanie z black/death metalami ze Śląska jest miejsce, więc mogę się zabrać razem z nimi. Do odjazdu vana mieliśmy jeszcze parę godzin, więc kupiliśmy na śniadanie kofolę, rum, rohliki i musztardę, walnęliśmy po piwie w knajpie i... do domu.

O 20.00 byliśmy w Katowicach, a o 22.00 mieliśmy autobus do Andrychowa. Poszliśmy więc na piwo, spotykając przy dworcu dwie Ukrainki, które zamotały się trochę w drodze do Przemyśla, wieć trochę z nimi pogadaliśmy, a w domu byliśmy około północy...

Generalnie Oobscene Extreme 2010 na plus, choć zauważam, że z roku na rok ten fest zaczyna delikatnie ocierać się o rozmaite komercyjne tendencje. Niestety.

Peklo a masakr - OBSCENE EXTREME!

2010-07-15T05:03:00.002+02:00

... za dwie godziny bus do Cieszyna, a potem vlak relacji: Český Těšín-Trutnov z paroma przesiadkami i będę na miejscu! Ech, będzie miło!!! Jakoś już w kościach czuję tą specyficzną atmosferę Obscene, nie do podrobienia na jakichkolwiek innych grindowych gigach. Najbardziej jednak cieszę się na spotkania z całym stadem znajomych z różnych stron grind/crust świata - z niektórymi widzę się tylko na Obscene właśnie...

Ech, już teraz nie chcę widzieć siebie w niedzielę, pożeranego przez zmęczenie, kaca i powrót stopem do domu...

Nazdar Česko - chlast, hluk, křik - bude těžko!

Jamniczek, zamiast Terlikowskiego.

2010-07-13T04:31:00.003+02:00

Zastanawia mnie, co stanie się z Krzyżem Prezydenckim o Wielkim Znaczeniu Symbolicznym Dla Narodu Pamiętającego Męczeńską Śmierć Na Służbie Ku Chwale Ojczyzny... Terlikowski Tomasz się zastanawia (jeb, ten człowiek typu: dziennikarz katolicki dźwiga na swych wątłych ramionach Istotę Kościoła; takiego strażnika nie miały nawet elfy z lasu Lorien, ani więzienie w Alcatraz!), to i ja się pogłowię odrobinę - pomyślałem. Ale szybko mi przeszło, bowiem myśli me zaburzyły kubki smakowe bombardowane lodem wodnym o smaku cytrynowym - dobry był.

W ogóle te upały sprawiają, że człowiek zapada się w galaretowaty fotel trywializowania wszystkiego wokół, co zupełnie mi nie przeszkadza, acz wprowadza w delikatną konfuzję from tajm tu tajm. Dzisiaj Scatha zasnęła na Krzyżu Pańskim z Kościołem, Karlheinza Deschnera (nota bene - warto przeczytać) i przypomniałem sobie, że w różnych częściach nory leżą porozrzucane, napoczęte lektury - lektur multum! Rozleniwiły mnie nieco audiobooki i książki leżą jak nieżywe, złapane w sieć upalnej zawiesiny... Z doskoku liznę to i owo choć głównie potykam się o filozofię. Hardkor → dziś w kiblu, pośród wymiętych, starych wydań Wybiórczej (rezerwówka, gdy skończy się rolka...), znalazłem kserówkę: Problem wewnętrznej źródłowości poznania jako przesłanki nastawienia metafizycznego, autorstwa Lecha Radziocha. Hmm... Na półce pod karaluchami natomiast czeka na przeczytanie koszmarek p.t.: Hegel i Nietzsche wobec problemu polityczności (dowód na to, że nie wszystkie prace doktorskie trzeba od razu drukować)...

Dlatego też z dziką rozkoszą czytam i polecam nową powieść Sylwii Chutnik, pt..: Cwaniary, zamieszczaną w odcinkach na blogu Autorki → kolejne odcinki znajdziecie tutaj. Bardzo gęsty i konkretny kawałek prozy ze świetnymi rysunkami w każdym odcinku - dla mnie bomba!!!

Natomiast wszystkich przejętym losem wspomnianego na wstępie krzyża, chciałbym polecić budujący film edukacyjny, bogaty w treści o niebo konkretniejsze, niż przepychanki w w/w kwestii:

Pzychobitch...

2010-07-13T01:21:00.003+02:00

Nocna zawiesina miejska drga od pijackich wrzasków niosących się pomiędzy betonowymi pudłami. Potem chwila ciszy i pisk pieprzących się kotów dochodzący wraz ze smrodem oddającego dzienne ciepło asfaltu. Kolejna trzęsąca się noc, posmak yerby na podniebieniu i sine pręgi bezsenności w źrenicach...

Z głośników syczy electro i EBM, dźwięki jak papier ścierny zdzierające naskórek, pałzające jak żmije - faktura spalonej słońcem ziemi przygniatanej zachodzącym słońcem. Spoiny pomiędzy mną, a światem o konsystencji ciepłej plasteliny...

Lullabies från Sverige (Kołysanki ze Szwecji)...

2010-07-11T01:24:00.004+02:00

Tak sobie myślę, że są pewne rzeczy, nie będące akjsomatami (aksjomaty zawsze śmierdzą...), ale jednocześnie są constans, nie umykają w ferworze rozjebów egzystencjalnych (a czasem je nawet powodują!), podskórnie towarzyszą jak piercingowe pluginy... Są też jak trucizna i antidotum, tworzą i niszczą. Niemniej SĄ. Ludzie, sytuacje, stany, myśli - to wszystko odłazi jak strupy (odpada samo, bądź pod wpływem wściekłego drapania)...
... pozostaje ten hałas, brud, zapachy miejsc, optyka, odczucia, wkurw, uśmiech...

Punk och smuts - till döds!

OBSCENE EXTREME 2010 | Silence Sucks! | Trutnov (CZ) | 15-17 lipiec

2010-07-09T18:17:00.001+02:00

IN GRIND WE TRUST!

Po raz kolejny trzydniowy kop w ryj dla wszystkich maniaków/-czek wyjebów w stylu grindcore/crust/thrash/death/gore! Zdecydowanie najlepszy festiwal w Europie, jeśli chodzi o scenę grind!

WIDZIMY SIĘ W CZECHACH!

W tym roku wyjątkowo zacny skład! Przede wszystkim na Obscene zawita D.R.I., kapela, której nikomu przedstawiać nie trzeba - będzie rozpierdol na tych legendach thrash/crossover!!! Poza tym mnóstwo perełek, których nie można przegapić: brudasy z DOOM, MALIGNANT TUMOUR, HAEMORRHAGE, MISERY INDEX, BLOODY PHOENIX, CRIPPLE BASTARDS, LOOKING FOR AN ANSWER, LYCANTHROPHY, MARTYRDOD, VICTIMS + stado innych kapel!

Strona OBSCENE EXTREME 2010

Brutal Existence Radio - By The Underground For The Underground

2010-07-09T03:25:00.002+02:00

Coś miłego dla ucha - Brutal Existence Radio z U$A! Total DIY stacja z najlepszymi rzygami w jednym miejscu: od thrash, death, sludge, przez punk, d-beat, crust, power violence, po undergroundowy black (bez NSBM gówna). Żadnych komercyjnych śmieci, sporo audycji tematycznych - polecam! Moje ulubione audycje:

Strona domowa BER:

Det är bra att dö i utkanten av Kiruna.

2010-07-08T01:21:00.001+02:00

Elektroakustyczne powiewy, jak nad skandynawskim jeziorem - zimno, tak przyjemnie zimno, że myśli się tylko o zmarzniętych kościach i sosnowych szumach. Profilowanie, nadawanie sobie znaczenia w chwili, gdy jest to trudne i niepotrzebne...

Wylazłem z głową poza nawias, ale mam lęk wysokości, choć tak naprawdę mógłym spokojnie mieć lęk przestrzeni, ewentualnie "zamienić się" na te lęki; horyzontalne, czy też wertykalne podrygi z własnym łbem, to tylko warianty postrzegania rzeczywistości (jedne z wielu), czy może egzystencjalny krzyż? Nie potrafię obserwować. Moje spojrzenie na rzeczywistość jest spojrzeniem z góry (i nie mówię tu o jebanej wyniosłości, ale o lęku wysokości właśnie), chociaż tęsknię choćby za perspektywą żabią... Wyprowadzenie z tego nawet najbardziej błotnistej ścieżki, to jak budowanie krzyża na Giewoncie: o dupę rozbić niepotrzebna robota przyciągająca pioruny.

Czytając Zdobycie bieguna południowego, Amundsena, odsiewając zobywczo-rywalizacyjną retorykę, dokopałem się do potwornie zracjonalizowanego pędu nie tylko ku samotności, ale w miejsca same w sobie będące czymś nieludzkim, czymś dla człowieka niezrozumiale zabójczym. Bycie samotnikiem w metropolii w najgorszym wypadku kwalifikuje się do psychiatryka, natomiast bycie samotnikiem w miejscach takich jak biegun (lub podobnie zabójczych), to imponująca dyfuzja tanatofilii w życie. To ontologiczna nitrogliceryna wybuchająca przy byle uderzeniu [okoliczności życiowych, względnie w okoliczności życiowe].

* * *

Rzeczy, którymi się ostatnio zasłuchuję:

FRIDOM - projekt Zero.

2010-07-07T22:36:00.001+02:00

Zero, koleś z Wrocławia podjął się ciekawej inicjatywy, a mianowicie jeździ jak Polska długa i szeroka, dokumentując aparatem fotograficznym wszelkie możliwe squaty, jakie istniały i istnieją w tym kraju, łącznie z efemerydami, o których już niemal wszyscy z DIY bandy zapomnieli. Projekt jest o tyle ciekawy, że Zero zestawia zdjęcia [ex]squattersów ze zdjęciami [ex]squatów; czasem w miejscu squatów stoją burżujskie osiedla, lub zgoła nic...

Okazało się, że jeszcze ktoś tam pamięta nasz Karton, więc i ta miejscówka znajdzie się w ramach owego projektu.

Szczegóły znajdziecie na stronie: http://fridom71.blogspot.com/

* * *

2010-07-06T20:29:00.001+02:00

Wreszcie luneło deszczem. Po kilkunastu dniach lepkiego powietrza i nieznośnie gorących murów, śmierdzi ozonem i burza szaleje. Narszecie szarość w miejsce słonecznej masakry... Zmycie tego ohydnego, śmierdzącego lukru upalnych dni pewnie trochę potrwa, ale nareszcie można czymś odetchnąć.

Uciekam w radio i nasłuchuję w tle ściany deszczu... Nic więcej.

Gdańsk vs Południe :)

2010-07-06T13:42:00.004+02:00

~ Inauguracyjny obiad - pyyycha!

~ Hardkorowa internautka nie zna realnego świata :D [w dłoni siarczan o-bardzo-głupiej-nazwie]

~ Nic nie zapowiada późniejszych holocaustów...

~ Dosia, przy tej bezczelnie nudnej, analnej książce ;)

~ Niemal chillout przy grindcore-rzygach...

~ Ze Scathą rozmowy w toku...

~ Scatha pełnoprawną, acz niepijącą uczestniczką balu...

~ Doszedł Marian, więc wiadomo, co się szykuje... Procenty unoszą się w powietrzu...

~ Skromniutki widok alko-asortymentu, jaki pochłanialiśmy + nogi Lady Mamrot

~ Marian powoli zalega...

~ To było do przewidzenia - gdzie napierdol, tam straight-edge...

~ Znowu mnie opierdalają, że piję Brackie...

~ Przegrałem polemikę w kwestii najlepszego piwa na świecie :/

~ Jak śpiewał kiedyś szwedzki DISSOBER: sober life? no way!

~ Tu nie wiem, o co kaman...

~ Ech, w takim syfie i tak krzywymi literami wyznawać miłość - porażka :D

~ Yerba rządzi - zamiast przepity :)

~ Jak to się u nas mówi, odpoczywać czeba umić... Marian zalega błyskawicznie i byle gdzie i śpi z otwartymi oczyma...

~ Ostatni dzień roboty...

... dziewczyny udają, że odpoczywają...

... baaaaaardzo udają ...

... aż wreszcie sięgają po pędzle :P

~ Stoicki spokój Scathy w okolicznościach imprezowych jest już legendarny...

Darz Bór, rodacy!

2010-07-06T03:08:00.003+02:00

No i macie nowego prezydenta... Różni się chyba od Kaczyńskiego tylko tym, że ma żonę, dzieciarnię (czym szpanował w czasie kampanii jak rasowy samiec-alfa), ma wącha i zna się z Donkiem lepiej, niż Jarek. Fajnie, nie?

Pod jednym względem zgadzam się z Kurskim: Komorowski, to chłopek trzeciorzędny w świecie polityki, najwyżej do rangi vice ministra. Ileż ja się nasłuchałem od "światłych" znajomych o liberalnej zaporze przeciwko Kaczorowi, o rzekomym rozsądku politycznym głosowania na Bronka. Zastanawia mnie, dlaczego inteligentni ludzie nie dostrzegają, że kupa, to kupa i śmierdzi bez względu na nieistotne okoliczności przyrody? Przecież śmiechem na sali jest szukanie różnic pomiędzy jednym chłopkiem z PIS i drugim z PO. Oni przy wódce (ewentualnie przy herbatce Saga, nad sielankowym jeziorkiem) porozumieli by sie dokładnie we wszystkich zasadniczych kwestiach politycznych, klepali by się po ramionach i zrobiliby Wam wszystkim cudny POPIS, którego niby nie chcecie, a z drugiej strony wybieracie ten sam chlew, którego się ponoć boicie...

Nigdy nie zaakceptuję filozofii, podle której ktoś, kto wręcz wmawia mi, że muszę iść do wyborów (w imię "walorów demokratycznych" rzecz oczywista), próbuje mi przedstawić alternatywę w postaci dwóch prawicowych świń i uzasadnia zasadność wyboru której z nich w tak patykowaty sposób, że dzieciaki z przedszkola mogłyby mieć z tego niezły ubaw.

Wszystkim zachłyśniętym bełkotem o demokracji, chciałbym przypomnieć, że kwestia wyborów i uczestnictwa w nich jest kwestią praw w demokracji, a nie obowiązków! Bierne prawo wyborcze pozostaje prawem! Nie mam żadnego pieprzonego obowiązku bawić się w ceregiele, z których nic nie wyniknie. Onanizm frekwencyjny pokazał to, co pokazuje za każdym razem przy okazji wyborów w tym kraju, a co znowu dostrzegło w mediach zaledwie dwóch, czy trzech uczonych-w-piśmie-i-w-mowie-komentatorów-życia-politycznego: 45% ludzi w tym kraju olało wybory! Od 1989 roku ta pierdolona postkomunistyczna (nie, nie zmieniłem języka jak Prezes) i liberalna banda, do spółki z patriotycznymi maniakami traktuje połowę Polski jak tępaków nie zaznajomionych z prawidłami demokracji przedstawicielskiej. Nikt, do kurwy nędzy, nie wpadnie na to, że niechęć do uczestnictwa w tej farsie ma inne przesłanki niż tępota.

No nic, macie prezydenta - Darz Bór!

* * *

2010-07-06T02:26:00.002+02:00

Wprowadzanie się w stany cokolwiek szkodliwe, z punktu widzenia jasności umysłu, wchłanianie tych wszystkich 40%-owych specyfików w ostatnich [ładnych] paru dniach sprawiło, że coś na kształt mózgu nabawiło się defektu...

Kac jest tylko marną imitacją zdychania, gdy weźmie się pod uwagę stado niepożądanych efektów działania alko w perspektywie dłuższej, niż ból głowy i ogon komety pawia puszczanego do kibla.

Fakkk...

Już spokojnie... (tekst zrozumiały).

2010-07-02T05:05:00.001+02:00

Nie mogę pisać... [To o Kopaczu - To do Kopacza!].

2010-07-02T04:14:00.009+02:00

Bez prostackich ekscytacji, typu: nie mogę! (o, kurwa, boże!). Ogarnęło mnie dokładnie odczucie, które mogę porównać z odczuciem Kopacza, ewentualnie owe uczucie przepić... Poziom empatii z niektórymi ludźmi z jednej strony mnie zadziwia, z drugiej fascynuje. Bo gdy ma się tylko nieliczne empatyczne gwoździe w głowie, to chyba czuje się "nielicznie".

Kopacz, dobrze, że jesteś - JEDEN Z NIEWIELU!

/home/lukaso/obrazy/moje_grafiki/sidux_tapeta.jpg

2010-06-26T00:13:00.006+02:00

Lukaso, anty , junio '10

Obraz o lepszej jakości i w oryginalnej rozdzielczości znajduje się tutaj.

Rafał A. Ziemkiewicz, "Michnikowszczyzna - zapis choroby"

2010-06-23T21:51:00.001+02:00

Po Michnikowszczyznę... sięgnąłem ze sporym, bo czteroletnim, poślizgiem. Ziemkiewicz bowiem wydał tą książkę w 2006 roku; poślizg, nie poślizg - warto było łyknąć tą publicystykę.

Wiadomo, Rafał Ziemkiewicz jest dziennikarzem i człekiem z kompletnie innej galaktyki, niż moja. Nie zgadzam się z jego wizją społeczno-polityczną, daleko mi - łagodnie mówiąc - do jego zachwytów endecją i wolnym rynkiem, podobnie jak nie siada mi towarzycho dziennikarzy prawicowych jego pokroju. Przyznam, że bardziej ceniłem Ziemkiewicza na łamach Fantastyki, którą zaczytywałem się przed laty i generalnie lubiłem jego twórczość science fiction (szczególnie tą z nurtu political cyberpunk, jak w Pieprzonym losie kataryniarza). Jako prawicowy publicysta komentujący wydarzenia współczesnej polityki, Ziemkiewicz jest mi odległy jak Alfa Centauri. Ale Michnikowszczyzna - zapis choroby, to książka szczególna, bo i "główny bohater" jest szczególny...
Michnika nie trawię, uważam za przegranego hipokrytę transformacji i cwaniaka potrafiącego wkręcić w swój sposób patrzenia na rzeczywistość tzw. elity, które bronią go rękami i nogami. Jego dewiacje z Kiszczakiem jako człowiekiem honoru, pokrętna argumentacja w publicystyce i cyniczne granie na "uczuciach politycznych", jego bruderszafty z komuchami, popijawy z Urbanem + całe stado innych kompromitujących go akcji, każe mi patrzeć na jego osobę i na Wybiórczą z wielką dozą krytycyzmu i często obrzydzenia.
Ziemkiewicz opisuje Michnika i jego środowisko dosyć obrazowo, momentami aż zbyt obrazowo, ale czyni do dobitnie. Biorę rzecz jasna poprawkę na jego prawicowe odchylenia i swoistą retorykę jemu właściwą. Michnikowszczyzna... jest książką do bólu publicystyczną i - co najbardziej rzuciło mi się w oczy - cholernie dygresyjną. Ziemkiewicz nie potrafi się powstrzymać i kreśląc portret Michnika i bliskiego mu politycznie otoczenia, popełnia wycieczki historyczne aż do 1928 roku do bolszewickiej ZSRR, co w kilku przypadkach jest uzasadnione, ale na dłużą metę po prostu męczy. Wszyscy zaznajomieni nieco ze sceną polityczną i publicystyką w tym kraju wiedzą o endecko-patriotycznych jazdach Ziemkiewicza, ale nudą i przegięciem z jego strony jest wkręcanie tego wątku gdzie tylko się da - nie inaczej jest z ta książką.
Dla mnie ciekawym doświadczeniem jest czytanie o Michniku z punktu widzenia Ziemkiewicza, bo oboje są dla mnie totalnie obcy i wkurwiający - podwójny krytycyzm bywa owocny. Ziemkiewicz ma rację, że Michnik i Wybiórcza, to salonowa sekta, elitarna, opiniotwórcza banda post-rewolucjonistów bratających się z dawnymi towarzyszami, przeżarta (często urojonymi - tak!) fobiami na punkcie nacjonalizmu i antysemityzmu.
Michnikowszczyznę... czyta się dosyć lekko, bo warsztatu akurat Ziemkiewiczowi odmówić nie sposób; na tle rozlazłego Semki, sfrustrowanego i marudzącego Wildsteina, czy przeintelektualizowanego Michalskiego, Ziemkiewicz w tym prawicowym dziennikarskim towarzychu wyraźnie się wybija. Nie lubię go w ujęciu politycznym, ale pióro ma dobre, zwłaszcza jeśli idzie o krytykę Polski po Okrągłym Stole. Rzecz jasna nie sposób czytać go bez pomijania jego ewidentnych jazd narodowych i rynkowych. Zatem książkę ta oceniam jako interesującą jako pozycja prezentująca krytykę Michnika z prawej strony (trudno, żeby takie cuś popełnił Żakowski, czy Paradowska...) - jeśli ktoś lubi grzebać się w różnorodnościach publicystycznych i nie ma ideowych klapek na oczach, Michnikowszczyzna... go zainteresuje...

NO GODS! NO MASTERS!

2010-06-22T03:43:00.001+02:00

Nie jestem Polakiem!

2010-06-22T00:42:00.001+02:00

Co niektórzy/niektóre znajomi/-e, molestują mnie wciąż na okoliczność wyborczej farsy, domagając się czegoś, czego sami/-e nie są mi w stanie wyperswadować. Udział w wyborach, to coś patologicznie śmiesznego...

- w związku z wyborami i całą tą celebrą, ku chwale wielce wątpliwej demokracji;

- w związku z mrowiem pytań odnośnie istoty przedstawicielskiego modelu systemu, w którym niestety przyszło nam żyć;

- w związku ze specyficznie polską "kulturą rozczarowania" (od '89 roku ubiegłego wieku! nie nudzi się Wam?!);

- w związku z tym, że rzygam już stwierdzeniami typu: no cóż, żyjesz w tym kraju - musisz coś zrobić;

- w związku z 50%-ami niegłosujących i olewających (cieszę się!);

- w związku z polemikami, które - ze strony entuzjastów/-ek - kończą się na ich przekonaniu o koszmarku zwanym mniejsze zło;

- w związku z głęboką niechęcią do zrozumienia, że każda partycypacja w wyborach jest czymś z gruntu bezsensownym i nie przynoszącym jakiegokolwiek skutku dla tych, którzy głosują...

DEDYKACJA MUZYCZNA:

/poniżej tekst owej piosenki, żeby nie było, że wrzeszczą i nic nie można zrozumieć/

Nie jestem Polakiem,
Tu się tylko urodziłem
A że mówię tym językiem, to kwestia wychowania
Świat i ziemia to ojczyzna bez nakazów w formie granic
Jakikolwiek patriotyzm to zawracanie głowy
Ojczyzna jest tam gdzie po prostu będzie dobrze
Tak powiedział Cyceron i ja chyba mu uwierzę
Ile urojonych zboczeń niosą wszelkie formy prawne
Hymny, flagi, instytucje, deklaracje bez znaczenia

/home/lukaso/obrazy/moje_grafiki/syndrom.jpg

2010-06-20T18:38:00.003+02:00

Lukaso, anty , junio '10

/home/lukaso/obrazy/moje_grafiki/debian.jpg

2010-06-20T15:30:00.002+02:00

Lukaso, anty , junio '10

/home/lukaso/obrazy/moje_grafiki/feuerbach.jpg

2010-06-20T03:56:00.003+02:00

Lukaso, anty , junio '10

Bezgraniczna jest dowolność w używaniu słów. Ale żadne słowa nie są używane tak dowolnie, żadne nie są brane w tak sprzecznych ze sobą znaczeniach, jak słowo „Bóg” i „Religia”.

L. Feuerbach

/home/lukaso/obrazy/moje_grafiki/full_fart_framåt!.jpg

2010-06-20T02:50:00.001+02:00

Lukaso, anty , junio '10

/home/lukaso/obrazy/moje_grafiki/säg_mig_en_sak.jpg

2010-06-19T19:42:00.002+02:00

Lukaso, anty , junio '10

Ten Kościół, to najohydniejsza machina "miłosierdzia"!

2010-06-17T06:38:00.001+02:00

Juliusz Paetz, wyjątkowo antypatyczna gęba Kościoła Kat., obleśny postrach młodych kleryków i podejrzewany o współprace z komuchami z SB, wraca do łask. Nie po raz pierwszy zresztą upiekło się kolejnej świni w purpurze (również od czasu gdy królem tego gnijącego królestwa jest Ratzinger). Jak donosi Wybiórcza, "Watykan cofnął zakazy, jakie Jan Paweł II nałożył na arcybiskupa Juliusza Paetza po głośnej aferze molestowania przez tego hierarchę kleryków. Poznańska kuria walczy o anulowanie tej decyzji. Tamtejszy metropolita abp Stanisław Gądecki zabiega w Watykanie, by nie przywracać przywilejów Paetzowi. Ten zaś chce znowu wyświęcać księży i przewodzić procesjom."
Znamy doskonale siłę miłosierdzia tego autorytarnego chlewu. Monarchia absolutna ze stolicą w Watykanie, na czele ze swoim szefem, jakoś niezmiernie często ostatnimi czasy głaszcze po siwych łbach dewiantów, których wyświęciła, umożliwiając im powrót do owczarni. O ofiarach takich bezczelnych dziadów jak Paetz, Kościół Kat. zapomina - nie pierwszy zresztą raz.
W pewnym momencie człowiekowi puszczają nerwy, gdy dowiaduje się, że to całe [arcy]biskupie tałatajstwo, to pieprzone państwo w państwie jest absolutnie bezkarne, poza jakąkolwiek kontrolą społeczną, a Watykan dekretuje sobie co chce, myślą mową i uczynkiem jednego starca, próchniejącego w swym tępym konserwatyzmie.
Niech ten kolos o odnóżach pedofilów, aferzystów gospodarczych, katofaszystów spod znaku Rydzyka, donosicieli i innych bezczelnych szmaciarzy, runie wreszcie w otchłań historii! A tzw. "prawdziwym katolikom" (cóż to w ogóle za twór?!) życzę rychłego przebudzenia i opuszczenia tej instytucjonalno-teologiczno-dogmatycznej zgnilizny, jaką jest Kościół Kat.

Helt enkelt.

2010-06-15T22:56:00.001+02:00

Nieprzytomny zwijam na dłoniach wałki z wszędobylskiego, brudnego, sosnowego pyłu. Gapię się w błotniste resztki kawy, którą wypiłem, nie bardzo zdając sobie z tego sprawę. To otępienie jest nadspodziewanie... zwyczajne. W Beskidach na zmianę upał, ulewy i mgła...

Te okoliczności przyrody szczególnie dobrze wchłania się na przerwach w robocie, gdy pachnie świeżo szlifowanym drewnem, a w tle "widokówka" z Beskidem Małym...

Do bólu zwyczajnie.

Postawmy krzyżyk - na ich grobach!

2010-06-11T16:38:00.002+02:00

Obiecałem sobie, że nie będę pisał o tych dziesięciu ścierwojadach czyniących przedwyborcze małpie figle, głównie ku uciesze mediów i ośrodków badania "opinii społecznej", które w czasie wyborów zbijają kokosy na kolejnych debilnych sondażach.

Rzygam już jednak tym, co zwie się "kampania". Te dziesięć doskonale znanych ryjów wdzięczy się do Was - wyborców (cóż za wyróżnienie!), a czyni to krzywo, nieumiejętnie i obłudnie - jak przystało na polityków. Dziennikarze dostają spazmów, przy kolejnych słupkach, przy kolejnym 1%-owym drgnięciu tej pierdolonej machiny oszustwa, ściemy i żerowania na społecznej tępocie. Mniej więcej 50% Polaków ma ten cyrk w dupie, co niezmiernie mnie cieszy - oby więcej!

Tymczasem dziesięciu szmaciarzy szwęda się po terenach powodziowych, rozdaje kwiatki, autografy, baloniki, sadzi drzewka... Robią z siebie jeszcze większych idiotów, niż są w rzeczywistości - po to, by szary Polaczek zobaczył w każdej z tych świń "normalnego człowieka"... Pak, to nejde! - jak mawiają Czesi.

Śmieszna, fasadowa konstrukcyjka, zwana dumnie "demokracją parlamentarną", to w rzeczywistości machina, gdzie nie masz na cokolwiek wpływu i udział w farsie pt. wybory (tym bardziej prezydenckie! Po co nam, kurwa mać, jakiś prezydent?!) jest stratą czasu. Idź na piwo!

Rzygam już tymi żałosnymi banialukami o "odpowiedzialności obywatelskiej", o mojej rzekomej ważności dla tego skurwiałego państwa raz na cztery, czy pięć lat! Spójrz, kim jesteś uzbrojony w karteczkę, długopisik i urnę - NIKIM! Dla państwa znaczysz tyle, co ten zasrany krzyżyk - oto rękojmia "demokracji".

Najwyższy czas pozbyć się dziecinnych złudzeń, że ten system jest "władzą ludu", że udział w wyborach cokolwiek zmienia. Uwielbiam wprost onanistów doszukujących się różnic światopoglądowych wśród tych dziesięciu pętaków - to tak jakby szukać rodzynek w gównie. Napieralski jest tak lewicowy, jak liberalny jest Komorowski, Kaczyński tak odmieniony jak spróchniały jest Morawiecki, a Ziętek tak socjalny jak buraczany jest Lepper...

20 czerwca wypiję za zdrowie tych, którzy zamiast urn, wybrali piknik!

libre.fm + GNU + open source = konkurencja i alternatywa dla last.fm

2010-06-11T03:35:00.004+02:00

libre.fm, to open source'owa konkurencja dla (zdzierającego kasę od potencjalnych słuchaczy, podzielonych na lepszych i gorszych) last.fm. Powstała w 2009 roku i od samego początku śledzę postępy w rozwoju tego wolnego projektu.

Jak działa last.fm, wiadomo. Scrobblujesz muzykę ze swojego odtwarzacza na stronę swojego profilu, gdzie inni użytkownicy widzą, czego słuchasz. Dodatkowo masz możliwość darmowego słuchania muzy z oficjalnego scrobblera last.fm, pod tym wszakże warunkiem, że pochodzisz z kraju "wybranego" - wszyscy inni, w tym Polaczki, płacić za słuchanie muszą... Hmm... "muszą" jest pojęciem względnym, bowiem wystarczy zrobić kilka prostackich sztuczek z proxy i wszystko działa bez tego pieprzniętego haraczu. Leniwi i panicznie bojący się kompów amatorzy last.fm rozpaczają jednak nad faktem, że delikwenci z last.fm nałożyli na bogu ducha winnych Polaków (i nie tylko na nich) kontrybucję ohydną, przy jednoczesnej możliwości słuchania muzyki za free przez użytkowników z innych państw.

libre.fm jest oparte na licencji GNU, więc mamy do czynienia z najlepszą tradycją wolnego oprogramowania i kultury open software, co w świetle prostackich podrygów last.fm z gównianymi opłatami, jest (przynajmniej dla mnie) olbrzymim atutem!

Projekt jest obecnie w fazie rozwoju, aplha-wersja strony www.libre.fm nie zabija jeszcze funkcjonalnością i "aparycją", ale liczy się idea - wolnego i swobodnego słuchania muzyki, dzielenia się nią z innymi za darmo. Warto więc założyć tam konto, jeśli ma się jakieś tam jazdy muzyczne i ceni się ideę open source. Mam nadzieję, że niebawem linuksowe odtwarzacze audio (na czele z moim ulubionym DeaDBeeF!) zostaną wyposażone w scrobbler libre.fm.

>>> libre.fm - strona domowa

P.S.: jeśli jeszcze nie znacie projektu Jamendo, warto również zapoznać się z tą inicjatywą darmowego pobierania muzyki (pojedynczych utworów i całych płyt) tworzonej przez artystów, którzy sami umieszczają tam swoje płyty...

Det är konstigt... Jag är sömnig! ;)

2010-06-11T02:28:00.002+02:00

Padam na pysk! Jest 2.00 w nocy, ale wreszcie napisałem, co napisać miałem i złazi ze mnie zmęczenie dwóch dni i nocy bez kropli snu; patologicznie lubię to wyczerpanie, gdy zrobi się coś hmm... wymiernego (przy jakże kreatywnym wkurwianiu mnie przez niejaką Mo - hmm... jesteś nieoceniona - kiedyś się zemszczę! ;).

Teraz tylko kolejny kubek melisy i Digital Gunfire - na nic więcej nie mam sił. Jutro obiecuję sobie mini-orgię przy użyciu płynów wiadomych i mikro-upodlenie oraz makro-cień, bo holocaust ma osiągnąć w cieniu 34 st. Wieeem, brzmi jak dziecinna lista zakupów, ale przyda mi się! Patrząc na Scathę, która z bullterierowatą godnością znosi ten upalny kisiel za oknem, wiem że mam rację.

Jakoś kosmicznie to zabrzmi z mojej strony, ale... chyba czas iść spać (sic!)...

Vädret dödar!

2010-06-09T20:31:00.002+02:00

Wilgoć i upał rozlewają się szaleńczo w miejskim chlewie. W moich czarnych szmatach smażę się żywcem (cóż innych nie mam i mieć nie chcę...) i wmawiam sobie, że cień oferuje coś znośniejszego, niż żar prosto w pysk... Betonowy kloc, w którym mieszkam jest jak bunkier bez wentylacji, w dodatku z dziurawymi tętnicami, którymi wesoło płynie gówno, pety i tampony (choć wiadomo, że wrzucać nie wolno...) - od dwóch dni trwa u mnie festiwal kucia podłogi w łazience, gdyż ekipa naprawcza dziury w blokowych żyłach łata; oni we mnie młotem pneumatycznym, ja w nich grindcore'owymi rzygami i tak się "przekrzykujemy" bez sensu.

Upalna zawiesina zniechęca do czegokolwiek, książki leżą odłogiem, stojące w miejscu ochłapy powietrza odbijają wrzask dzieciaków za oknem, które chyba jako jedyne mają gdzieś tą żarówkę. Chcę już jechać do tego Budapesztu, otworzyć lodowaty Arany Ászok i bezczelnie lenić się gdzieś nad Dunajem! Parę dupereli czeka jednak na zrobienie...
Sił nie mam na jakąkolwiek głębię; myślowy kombajn trzeszczy i protestuje przeciw jakiemukolwiek wysiłkowi wykraczającemu poza cząstki elementarne wrzącej, słonecznej codzienności...

Människan är vad drinkar ...

2010-06-08T02:44:00.014+02:00

[UWAGA! Dźwięki powyższe, z racji swej specyfiki i częstotliwości mogą u niektórych powodować bóle łba i niemiłe wiercenie we flakach...]

Wyrobisko ostatnich kilku dni jest zdewastowane jak nigdy dotąd. Ta odkrywkowa kopalnia złych odruchów i jeszcze gorszych reakcji, wyjaławia się z dnia na dzień. Oczywistość niektórych pomysłów "na głowę" jest śmiesznie mizerna, przekształca się w listę przeterminowanych społecznie i psychologicznie medykamentów nie leczących [już] "stanu ducha", jeno powierzchowności nędzne. To jak odliczanie od tyłu, od końca, którego nie sposób ani precyzyjnie umiejscowić między jednym kataklizmem, a drugim, ani wyprowadzić z czegokolwiek, co znamionuje choćby w skali mikro obietnicę w miarę przyzwoitego finis, widzianego jednak w odbiciu lustrzanym.

Zupełnie przypadkowo, porządkowanie metrów kwadratowych po kolejnej "partyjce" kręgli z flaszek (jak subtelnie kiedyś śpiewała krakowska INKWIZYCJA), zamienia się w rytualne odchlewianie sobie umysłu; gdy jest się na 40% pewnym swoich amnezji, czas na "sakralia" i miażdżące trzęsienia [się]. Ścierwo zaczyna wydawać ludzkie odgłosy, lub coś na ich kształt. Ta immanenta spowiedź przed sobą samym przypomina bezużyteczne mantry w dialekcie ziejącym pustką i smrodem. Parafrazując Feuerbacha, człowiek jest tym, co pije...

Grzebiąc w tym syfie, natykam się nieodmiennie na kawałki ludzi, których z tych czy innych względów , odrzucam poprzez pojedyncze bryzgi cynizmu i obojętności, a spektakl ten ma dosyć marne przełożenie na celowość tegoż. Kategoryzowanie ludzi przychodzi łatwo, ale jest obciążone większym marginesem błędu, niż przeszacowanie kandydatów w wyborach na łeb państwa. Po raz kolejny zatem na powierzchnie wypływa napuchnięte i zielonkawe przekonanie, że lepiej jest się usunąć, by nie odrzucać, by nie bluzgać, by nie deptać... Przestrzenie, na których brak ludzkiego elementu nie stanowią wysepek, które można bohatersko zdobyć; są raczej miejscem zesłania, dobrowolnym akcentem zniknięcia z miejsc, w których identyfikacja posuwa się do patologicznych granic zdrowego rozsądku. Niezgoda na identyfikację ze światem (czy jego większą częścią) wiąże się z niezgodą na identyfikację przez świat. Wyzbycie się przekonania o potrzebie wwiercania się we wzrok innych ludzi, o potrzebie ocierania się o nich i wchodzenia z nimi w różnorakie układy, jest w sferze filozoficznej koszmarnie trudne i bajecznie proste zarazem. Destrukcyjny charakter ogólnej chęci usunięcia się na bok, przynosi jednak coś drogocennego. Jak się dowiem, co to jest , będę spokojniejszy...

* * *

2010-06-03T23:09:00.001+02:00

Życie jest przereklamowane...

Jeannette Kalyta vel Żanetka Lipa

Jag har inte kraft att leva ..

2010-06-02T02:48:00.003+02:00

Wyprodukowanie jednej partii czystych myśli trwa i trwa... Świadomie omijam izraelski desant na statek z pomocą humanitarną, odczyt czarnych skrzynek, brutalność ruskiej policji w Moskwie, wybory w Czechach, zadymy w Tajlandii i fakt, że bogowie Google zabronili swoim pracownikom używać Windowsa. Informacyjna bulimia osiągnęła punkt, w którym każdy komentarz zaczynałby się i kończył na wielokropku... Wlazłem w gęstość DESIDERII MARGINIS i GODFLESH. Przypominają mi się "wyrywkowo" niektóre dzieła Beksińskiego i jego faktura półmrocznej agonii. To jak chwilowe spojrzenie na późne autoportrety van Gogha - milcząca gęstość zrezygnowania, bycie omijanym przez czas...

Przekradam się jakoś pomiędzy zapachem drewna i zielonej herbaty, pomiędzy kałużami i suchością w ustach. W sposobie rezygnowania ze świata istnieje pewna, zakodowana bardzo mocno, tendencja do wgryzania się w siebie samego - to jak niszczenie układu odpornościowego, jak wprowadzanie się w stan apatycznego przyzwolenia na rozpad. Powtarzalność przy tym, jest jedną z nadrzędnie ohydnych cech; powtarzalność, jako kolejne, dłuższe przymknięcie powiek - moment, gdy gaśnie chęć na przezwyciężenie grawitacji tego lodowatego tchnienia pozbawionych sensu okoliczności... отчаяние, jak powiedzieliby Rosjanie...
Mam wrażenie, że niektóre dni odtwarzane są ze starej, porysowanej kliszy. Biorę udział w czymś, co wychodzi zza moich pleców, nie jest częścią mnie, a zarazem uzurpuje sobie prawo do odgrywania decydującej roli. Te spektakle nie mają większego znaczenia, nie są czymś emocjonalnie wyczerpującym - sam fakt, że są, już działa jak wór balastowy wyrzucony za burtę tej przegniłej, 30-letniej dłubanki.
W miejscach odludnych, pozbawionych świszczących kataklizmów wywoływanych przez dywanowe naloty ludzkiego robactwa, można odnaleźć pewien niepowtarzalny stan dezynfekcji mentalnej. Trwale wnika on w strukturę życia jedynie wtedy, gdy raz na zawsze zapada klamka i decyzja o odejściu poza nawias społecznej miazgi. Szum czegoś na kształt świadomości istnienia przybywa tylko wtedy, gdy znika z eteru drażniący wrzask świata.
Gdyby człowiek był kręglem, dostałby kurwicy nie od tego, że wciąż przewraca go ta debilna kula, ale od tego, że machina zaprogramowana ku uciesze graczy, permanentnie stawia go do pionu, że znów staje się celem tego samego... Ktoś lub coś wiecznie przypomina nam o smutnej konieczności wstawiania; jakkolwiek smutek ten nacechowany jest czasami drobinami szczęścia, pozostaje w swej istocie smutkiem.

DeGGeneracja - o tym dlaczego warto pożegnać się z gównem typu GG i Tlen i zacząć korzystać z Jabbera...

2010-05-31T21:02:00.004+02:00

Nawet laik w kwestii informatyki i internetowych "zaświatów" doskonale wie, że ze stworem o nazwie Gadu-Gadu często jest coś nie halo... Padło mi GG, Co pisałeś/-aś?, Dostałeś/-aś moją wiadomość?? Tego typu texty, to standard niemal codzienny u wszystkich, którzy korzystają z GG. Ten kaleki, mało popularny (w skali światowej) i niefunkcjonalny komunikator opanował jednak przestrzeń komunikacji internetowej w tym kraju. Niestety.

Dlaczego GG, to gówno? Przede wszystkim to lokalny, mały komunikator używany przez Polaków - jego zasięg jest więc śmiesznie mały, w porównaniu z AIM, ICQ, Yahoo czy Jabber - komunikatorami powszechnymi na całym świecie. GG, to shit pod względem technicznym - jeśli pada serwer (a czymś patologicznie normalnym w GG jest to, że padają np. wszystkie serwery), nie mamy kontaktu z kimkolwiek, sieć jest sparaliżowana i po ponownym włączeniu serwerów zasypują nas w/w pytania naszych znajomych... To elementarna wada techniczna tego komunikatora. W przypadku Jabbera, ilość serwerów i ich sposób działania zapewniają zawsze połączenie z siecią. Poza tym GG, to "samolubny" komunikator - istnieje sam dla siebie i nie ma wsparcia dla innych protokołów. Jabber obsługuje całe mnóstwo protokołów i posiada funkcję tzw. transportów, czyli możliwość uruchomienia w jednym komunikatorze ICQ, AIM, MSN + całego stada innych (wymieniać je teraz, to zapełnić kolejnych kilka linijek dostępnych na świecie komunikatorów). GG nie obsługuje funkcji video, ale co oferuje nam w zamian? Hoho! Same frykasy: spam, "łańcuszki szczęścia" (twórcy GG zapewniają o istnieniu filtrów w tym protokole - śmiech na sali!), migające, świecące i wkurwiające reklamy no i oczywiście - uwaga! uwaga! - GG-radio! :D Śmiać się, czy płakać? Dostajemy kupę gówna w pakiecie z rozłączającym się (koszmarnie brzydkim!) klientem GG.

A co z Tlenem? Tlen, to jeszcze większa porażka. Protokół Tlenu blokuje nawet sieć Jabbera (czego nie robi nawet GG), zasypuje reklamami i jest tak samo shitowy w w/w kwestiach.

Co jest alternatywną dla GG? Albo inaczej: jak pożegnać GG, wciąż korzystać z sieci znajomych w GG, ale niejako poza tym protokołem? Odpowiedź jest równie prosta jak rozwiązanie: to Jabber (XMPP).

Jabber jest otwartym (w przeciwieństwie do GG i Tlenu) protokołem komunikacyjnym, umożliwiającym kontakt w czasie rzeczywistym zarówno w sieci opartej o serwery XMPP jak i inne protokoły (AIM, Yahoo, MSN, AQQ, ICQ, IRC + stado innych) poprzez tzw. transporty. Nick Jabbera może być jednocześnie naszym adresem e-mail, co więcej - w tym samym czasie możemy być połączeni z wieloma serwerami tej sieci

Najprościej jak się da, wytłumaczę zasadę działania Jabbera.

Aby korzystać z sieci Jabber i pełni jej możliwości (których jest o wiele, wiele więcej, niż napisałem wyżej!), musimy zarejestrować się na którymś z serwerów Jabbera, czyli założyć sobie konto. Sprawa jest banalna: wybieramy serwer, wybieramy nick i przy pomocy jakiejkolwiek aplikacji obsługującej Jabbera (np. świetny program Psi) logujemy się do wybranego wcześniej serwera. Jeśli np. nasz nick to nietzsche, a serwer Jabbera, na którym zakładamy konto, to chrome.pl, będziemy w ogólnoświatowej sieci Jabber identyfikowani, jako nietzsche@chrome.pl Od tej chwili jesteśmy użytkownikami Jabbera.

Możemy komunikować się ze wszystkimi na świecie, którzy są zalogowani na którymś serwerze w sieci. Ale oprócz tego Jabber obsługuje tzw. transporty. Transporty, to mechanizm umożliwiający nam wewnątrz Jabbera korzystanie z innych protokołów; wybierając z menu Psi konkretny protokół (np. Tlen, GG, ICQ, czy jakikolwiek inny), podajemy swoje dane z tamtego konta, zatwierdzamy, a kontakty i dane z GG czy Tlenu są transportowane do serwera Jabbera. Dzięki temu jesteśmy w domu: żegnamy się raz na zawsze ze spamem, łańcuszkami, zaczepkami od nieznajomych i reklamami - to co na "normalnym" GG jest codzienną udręką, w Jabberze odchodzi w zapomnienie. Najważniejsze jest jednak to, że od chwili przetransportowania naszych kontaktów z GG do Jabbera, przestajemy korzystać z serwerów GG i wreszcie cieszymy się stabilna pracą naszego komunikatora. Możemy oczywiście dodawać nowych znajomych z sieci GG. Jeśli ktoś ma np. numer 3452751 wtedy wpisujemy go w naszym komunikatorze jako 3452751@gg.chrome.pl i dodajemy nick tej osoby - banalne.

Miałem kiedyś kumpelę, która po odpaleniu kompa włączała cztery (!) programy, by móc "pogadać ze znajomymi", bo używała Google Talk, GG, ICQ i Yahoo. Patologia! W Jabberze instalujemy Psi (bądź jakikolwiek inny klient Jabbera: Pidgin, Konnekt, Spik, Gajim, Tkabber i wiele innych...) i mamy te wszystkie komunikatory w jednym! Bez reklam, nieproszonych gości i innych shitów spod znaku GG.

W necie znajdziecie mnóstwo informacji o samej sieci Jabber/XMPP jak i o tym, jak zacząć korzystanie z tego protokołu.

Ja korzystam z Jabbera, komunikując się z innymi użytkownikami Linuksa, którzy już dawno olali niewolne protokoły i chorą politykę takich stworków jak GG (aha! Jabber nie jest uzależniony od platformy systemowej! Każdy/-a może z niego korzystać, bez względu czy ma Maca, Linuksa, windę, czy BSD!), ale jednocześnie korzystam z Google Talk, ICQ, GG i IRC. Jeśli chodzi o klienta Jabbera (program obsługujący ten protokół), korzystam z Psi, ale częściej z Fincha - konsolowego multikomunikatora dla Linuksa (Pidgin, to jego graficzna wersja, dostępna też na windę i maca).

Poniżej:

- zrzut mojego klienta Jabbera (program Psi):

- spis komunikatorów obsługiwanych przez serwer Jabbera chrome.pl (gdzie mam konto):

Tak więc - warto olać GG i Tlen, korzystając jednocześnie z kontaktów w tych sieciach, tyle że w sposób wolny i pozbawiony ograniczeń tych małych, śmiesznych Tlenów i innych "słoneczek" ;)

Kawa, to dziwka (oprócz godzin porannych)... [Chce mi się spać]

2010-05-29T02:00:00.003+02:00

... a ja pisałem tylko, że wieczór zapowiada coś miłego... Chyba nie ten wieczór. Sączę yerbę i gapię się w noc - w mój "dzień"... Insomnia zmienia człowieka w sposób niewyobrażalnie okrutny. Jestem taki zmęczony... Muszę wstać rano - i tak wstaję (bo się nie kładę). Kawa, to dziwka. Yerba utrzymuje mnie jakoś na nogach, ale po paru dobach wybuch: zmęczenie materiału. Wtedy jestem gotów zasnąć nawet na podłodze...

Terapia?

Ludzie wypełnieni empatią radzą: połóż się spać. Kiedy coś mi się śni, jest to tak kurewsko realistyczne, że..aż mi głupio. Ostatnio niemal czułem oddech muzułmanki, która powiedziała, że Mo musi opuścić ich miasto, bo nie pasuje... Islamski rasizm we śnie. Bzdura. Boli - nie rasizm - sen!

Nie potrafię zasnąć... Kiedy "śpię" i się "budzę", zawsze mam wrażenie, że ktoś/coś mnie oszukuje. Organizm błaga o sen - ja ( w jakiś sposób oddzielony od mojej głowy) też błagam, choć wiem, że jestem tą głową.

Terapia!

... dobranoc ...

Cytat na koniec: Przewlekle trwająca bezsenność wpływa negatywnie na nastrój, zachowanie oraz wykonywanie zadań i jest przyczyną uczucia ciągłego zmęczenia; może być również przyczyną pogorszenia się jakości życia.Według niektórych badaczy bezsenność może mieć rolę w powstawaniu niektórych odmian depresji lub je wywoływać.

"niektórych odmian depresji"?! - mam je sklasyfikować, liczyć, czy co, kurwa?

Svensk skrik och oväsen, vodka och glömska ...

2010-05-28T19:35:00.001+02:00

W jakiś patologiczny sposób cieszę się z tego wieczornego słońca za oknem. Wieczory są obiecujące - rozpoczynają właściwą część doby, zmiatają z powierzchni codziennej syf i gruz ludzki, zmieniają akustykę przestrzeni; wtedy mam wrażenie, że mogę sobie pozwolić na kilka głębszych... oddechów ;)

Z czystą przyjemnością robię sobie antrakt pomiędzy Kirkegaardem, a Russellem i jedyne, co chcę dziś słyszeć, to szwedzki d-beat, brud i wrzask.

Na zdrowie!

Procentowe zastrzyki i zachwiane błędniki... Wylazłem nareszcie.

2010-05-26T20:05:00.003+02:00

Po detoxie od internetu, polegającym z grubsza na mało wyrafinowanych rozrywkach alkoholowych i kacach-miazgach, jakoś jaśniej wraca się do koryta głównego zwanego życiem. Cóż, każdy ma takie tereny zalewowe na jakie zasłużył.

Pisze się również jakoś łatwiej, a już absolutną rozkoszą jest nocna książka i notowanie różności przydatnych później w lepieniu glinianych historii i wypalaniu ich w baaaardzo wątłym ogniu. Nic nadzwyczajnego, prawda?

Nieznośne bywają tylko koszmarki z serii nostos-algos, które faszerują mi łeb wspomnieniami powracającymi jak toksyczna czkawka. Kwaśne deszcze ustały, podobnie, a wegetacyjne pulsowanie w żyłach powraca do dawnych, sinusoidalnych szemrań.

Książki... Wróciłem do wałkowania Powstania Warszawskiego (katuję Powstanie '44, bo wcześniej po łebkach leciałem...) i grzebania w aktualnościach/historii Tajwanu, Wietnamu i Chin (wróciłem do słuchania Voice of Vietnam i rosyjskiej redakcji Radio Taiwan International. Poza tym trochę gadam na Skypie z Chińczykami na emigracji, głównie n.t rewolucji kulturalnej. Swoją drogą, ciekawe źródło informacji o regionie: www.polska-azja.pl/). Ponadto trochę hieroglifów n.t administrowania systemem GNU/Linux, odrobina o języku programowania C++ i publikacje dotyczące systemu operacyjnego BSD (alternatywa zarówno dla Linuxa jak i windy, czy Maca).

Totalnie brak mi poweru, by wreszcie zabrać się za naukę szwedzkiego i wolę na ruskiej TV oglądać dokumenty. Co jeszcze? Hmmm... Pracowicie selekcjonuję i analizuję galaktyki na Galaxy ZOO i czytam sporo o sondach wysyłanych przez ostatnie dziesięciolecia na Wenus. Oprócz tego tradycyjnie zawalam inne sprawy i wkurwiam się na siebie - standard.

Teraz jeszcze 1-2 tygodnie roboty i wyjazd do Budapesztu (Mo, nie nawal, bo wrrrr! :P), gdzie nie byłem dłuuuugi czas, wiec tym bardziej miło będzie wyskoczyć na wino madziarskie i spotkać się ze znajomymi esperantystami - przede wszystkim jednak włóczęga po mieście, lenistwo i piękno Budapesztu...

To się chyba nazywa telegraficzny skrót...

Debian Twoją matką ... a Arch Twoim ojczymem ;)

2010-05-19T04:24:00.005+02:00

Na zasadzie kaprysu chyba "wróciłem do macierzy", jeśli chodzi o system operacyjny - zainstalowałem Debiana Squeeze (testing). Dotąd używałem Siduxa, który tak naprawdę również jest Debianem, tyle że bazującym na niestabilnych repozytoriach ów systemu. Zainstalowanie Debiana było raczej drobnym kaprysem, powrotem do istoty sytemów z rodziny GNU/Linux i przejawem mojego przywiązania do naprawdę wolnego oprogramowania (open source, open software), pozbawionego własnościowych zależności u samych swoich źródeł.

Debian tak naprawdę - obok Slackware, Gentoo, Arch, Red Hat - jest filarem w świecie Linuxa. Przestałem już liczyć dystrybucje powstałe dzięki Debianowi i bazujące na nim. Wystarczy wymienić choćby takie "gwiazdy" i popularne dystrybucje jak Ubuntu, PC/OS czy Linux Mint... Tych mniej znanych jest o wiele, wiele więcej. Innymi słowy, gdyby nie Debian, społeczność Linuxa miałaby do czynienia z żałośnie niewielką ilością dystrybucji; biorąc pod uwagę te wszystkie "klony" i debianowskie "podróby dla początkujących", można powiedzieć, że Debian, to najpopularniejszy Linux na świecie.

mój Debian Squeeze

Początkujący unikają jednak Debiana jak ognia i uważają, że to system dla zaawansowanych i wyjadaczy. Cóż, od kiedy mam styczność z Debianem, twierdzę że jest to dystrybucja najlepsza dla wszystkich tych, którzy właśnie zaczynają bajkę z Linuxem. To prawda, konfiguracja Debiana dla ludzi nie zaznajomionych z linuxową konsolą może być trudna, czy nawet być drogą przez mękę, ale każda lekcja administrowania tym systemem, to nieoceniona wiedza, jeśli chce się wskoczyć w linuxowe wody. Ponadto ogromnie ważna jest dla mnie filozofia społeczności Debiana (system ten tworzony jest przez społeczność na całym świecie, a nie przez małą sektę opłacanych informatyków jak Windows) i jego "Umowa Społeczna". Mogę powiedzieć, że Debian jest moją linuxową matką :D

... ojczymem moim natomiast jest - czy raczej staje się - Arch Linux. Dystrybucja nieco inna, niż Debian, ale równie fascynująca dla mnie i prowokująca do pogłębiania linuxowej korby. Arch jest trudniejszy w instalacji i konfiguracji, ale w zamian otrzymujemy dokładnie takiego Linuxa jakiego chcemy - bez jakichkolwiek zbędnych "śmieci", jakie ładowane są w najpopularniejsze dystrybucje Linuxa (openSUSE, Mandriva, Ubuntu, Fedora...). Zaczynam więc jazdę z Archem...

Kto jeszcze pamięta o Carlo...

2010-05-15T05:15:00.000+02:00

* * *

2010-05-15T01:05:00.003+02:00

Nie chce mi się już... Kompletnie. Albo inaczej: CHCE MI SIĘ NIC...

Paczula z Indii!

2010-05-14T23:16:00.002+02:00

Doszła! Milion razy intensywniejsza, niż ta "polska" z przysłowiowego Radomia ;) Czy muszę dodawać, że w obrębie 500 metrów nie czuć niczego innego? Poza tym ma kulkę i żadnych debilnych ulotek w stylu: wyłącznie do użytku w kominkach zapachowych!, etc.

Wieeeeeelkie dzięki, Derw! :* :* :* :*

Happy Birthday, Ćwoku!

2010-05-11T17:28:00.004+02:00

Filip ma dziś urodziny.

Zatem z okazji urodzin i kolejnego roku czołgania się na tym skurwiałym świecie, niniejsze życzenia:

- powodzenia z Moniczką (łącznie ze zrobieniem łazienki i garderoby, ćwoki! ;)

- więcej drewnioków do remontowania w naszej nowej firmie :D

- zimnej halby w rozsądnych cenach, ewentualnie gratisowej;

- częstszych zgonów po absyncie (jak na zdjęciu powyżej);

- bezkonfliktowego dociągania zależności w Puppym i postawienia Gentoo z zamkniętymi oczyma :D

- mniej szetlandów - więcej SZatanistycznych koszulek ;)

- świata bez kapitalizmu i chrześcijaństwa :)

SZATAN! ~ NIETZSCHE! ~ AGATHOCLES!

Święta Trójca (z naciskiem na LENG TCH'E)

2010-05-09T03:29:00.015+02:00

==- GRINDCORE IS PROTEST! -==

(I TAK TEGO, KURWA, NIKT NIE WYSŁUCHA/OBEJRZY DO KOŃCA...)

Nie trawię tych głupich pytań, pt.: "O czym oni śpiewają??", "Co to za hałas?", "To jest w ogóle o czymś, bo mnie sie to kojarzy z metalem i dlatego nic nie rozumiem...", etc. Leniwym ludziom nie chce się myśleć, a co dopiero słuchać/czytać coś tak hałaśliwego... Po co myśleć, po co szukać textów (ciężko przyswajalnych kapel...). GRIND, to "takie coś", mylone z VADEREM... Kurwa mać!

bezwiednie-powstała-anegdota-mała

2010-05-08T01:55:00.001+02:00

Spotkałem w nocnym monopolowym starą znajomą. Pogadaliśmy chwilę w kolejce i postanowiliśmy się razem napić. Kupiłem wytrawne czerwone jedno, a ona drogie.

Njaświeższe foty robali mych...

2010-05-07T21:44:00.001+02:00

Nowa banda w nowym terrarium...

2010-05-07T17:59:00.002+02:00

Dzięki Filipowi, "wzbogaciłem się" dziś o parę setek nowych Blaptica dubia. Zarówno młode, jak i dorosłe egzemplarze otrzymały w szafce nową miejscówkę, więc mają full comfort. Moje stare stadko zostało wrzucone do nowego terrarium i powoli oswaja się z kumplami/kumpelami...

Póki co, foto poglądowe z netu. Na dniach zrobię własne.

Święto.

2010-05-07T06:18:00.004+02:00

Ogłaszam, że dzisiaj jest święto.

Święto zaczyna się teraz, czyli od momentu mojego wygrzebania się spod paczulowej kołdry, pod którą czasem bezczelnie udaję, że śpię, a tak naprawdę, czekam, aż stanie się coś dziwnego ze słońcem i zacznie ono mozolnie wschodzić.

Czajnik mi irytująco szumi, patrzę przez okno. Po mokrym chodniku idzie pani (za cholerę nie pasuje do niej słowo "dziewczyna", albo "kobieta" - to musowo jest pani!) w pomarańczowych kaloszach, z pomarańczową reklamówką. Pomarańczowa dioda w moim czajniku wreszcie zdycha i wrzątek ląduje w zebrowym kubku z kawą; z okazji święta, yerba czeka na swoją kolej. Póki co, kawa!

Święto charakteryzuje się nie tylko głębokim deficytem nikotynowym (uwielbiam to udawanie przed lustrem, w trakcie mycia zębów: phi! wcale mi się nie chce palić!) i zniechęceniem do wywalenia wczorajszych yerbowych fusów z tykwy, ale również przedziwnym odczuciem przyzwolenia na dzień - przecinam wstęgę, otwieram oficjalnie dzień, kłaniam się uniżenie, a zamiast triumfalnych trąb, ptactwo poranne wydziera się za oknem. Kawa zaparzona.

Kurtuazyjnie, jakby od niechcenia, porządkuję w głowie wszystkie spojrzenia spod paczulowej kołdry:

1. Kolejna kartka z kalendarza i życia Pana Leona, który wstaje zupełnie bez focha i bólu krzyża, udaje się do pracy, ale po drodze przy kiosku spotyka dewotę z parteru: Panie Leonie, pan sobie wyobrazi, kto do parafii przyjechał! Charyzmatyk z Nigerii, znaczy się z Afryki! Cały czarny, ale jak ludzi uzdrawia! Normalnie biskup mówił, że ma dar od ducha świętego, ten czarny! To ksiądz zwykły jest, nawet się nie bałam podejść wczoraj jak komunię dawał! A wie pan, że on... Pan Leon chował już resztę drobnych do kieszeni, a do torby z kanapkami, termosem i dziesięcioma rolkami papieru toaletowego (z makulatury - taniej wychodzi. Zresztą te świnie i tak marnują papier!) powędroała gazeta sportowa, codzienna.

2. Wkuwriłem się i pokłóciłem się na chwilę z Celinem, bo się wściekłem na te jego zabłocone paryskie przedmieścia, jakby na żadnym z nich nie mogło być choćby jednej starej kapliczki, jakiejś czystej maryjki, łamiącej gnaty tej zamglonej beznadziei ulicznej!

3. Jestem ciekaw, czy Grochów i Praga Południe serio są takie "książkolepne" jak w Toksymii, Małgorzaty Rejmer??? Proszę o eksperckie wypowiedzi.

4. ... pięć, sześć, siedem... ble ble.

Jeb, kawa nawet mi smakuje! Dziś rano w Toku nie ma Janiny, ale to mi nie przeszkadza zbytnio (Mo, myślisz, że jeśli Janina "przeniosła się" na czwartek, to coś w jej życiu się zmieniło? Że np. herbatki u Passenta trzeba będzie przenieść na inny dzień?), podobnie jak idiotyczne imiona dzisiejszych solenizantów/-tek.

Dlatego właśnie jest święto. Ende.

* * *

2010-05-06T23:37:00.001+02:00

Dostałem od Mad, "na dobranoc", piękny cytat z Herty Müller:

Nie rozumiałam dlaczego umieranie zostawało zawsze za ścianami domów i nie można go było zobaczyć, albo tylko wtedy, kiedy juz się dokonało, chociaż cały czas mieszkało się tuż obok.

Dzięki, Mad! :*

Renowacji czar :)

2010-05-05T20:14:00.001+02:00

Praca w drewnie nie jest może mega-wyrafinowanym sposobem zarabiania na życie, ale efekt końcowy zawsze daje sporo satysfakcji. Liznąłem temat jakiś czas temu i teraz na powrót zajmuję (zajmujemy - z Filipem) się tym czymś. Bez zasranego szefa, bez stresu, bez faszystowskiego wstawania o 5.00 rano. Efekt roboty na zdjęciach...

* * *

2010-05-05T01:58:00.001+02:00

Pamięć, to największa ohyda, jaką można spoliczkować człowieka. Życie w gruncie rzeczy polega na pamiętaniu, dlatego jest takie podłe. Nie istnieje zapominanie, nie istnieje gumka do wymazywania wszystkiego, o co człowiek się wypierdolił. Pamięć jest gorsza, niż jakikolwiek okruch "zwolnienia od nieszczęścia".

Jestem patologicznie zdewastowany zapamiętywaniem i trochę nie wierzę Bernhardowi, że wyolbrzymienie wyjaśnia/rozwiązuje cokolwiek. Ciężar pamiętania jest nieznośny, chory. Jest nie do uniknięcia. Najgorsze jest to, że przyczyną zapamiętywania są inni.

Rozmawiając niedawno z Mo o enneagramie, przypomniałem sobie pewien bolesny test psychologiczny, który zrobiłem i ze zdumieniem dostrzegłem, że przeglądam się w koszmarnie zniekształconym zwierciadle, ale obraz jaki widzę jest jak najbardziej realny. Innymi słowy życie jest czymś obrzydliwym, jest karą za nic. Nie istnieją żadne rozsądne powody, by żyć, ale myśl o śmierci napawa mnie zmęczeniem, znurzeniem, wpierdoleniem się w bagno... życia. Niestety. Proces umierania trwa i trwa, ale najbardziej boli to wtedy, gdy za wszelką cenę chciałoby się ocalić kogoś innego od śmierci. Życie wydaje mi się kurewsko przereklamowane, pęd ku witalności i szczęściu jest dla mnie jakimś nieporozumieniem. Nie chcę, by umierał ktoś inny, a sam mam swoje życie głęboko w kieszeni, tam gdzie resztki tytoniu, paragony ze sklepu i zepsuta zapalniczka.

To nie tanatofilia pcha mnie ku śmierci. Nie umiem pogodzić się z tym, że życie samo w sobie i tak rzuca mną po ścianach. To nie kwestia depresji, pesymizmu. To raczej dogłębna niechęć do kontynuowania czegoś co i tak się skończy, a póki co trwa w jakimś glutowatym kształcie podobnym do niczego. Nie jestem żadnym panem czegoś, co sprawia, że się tu, kurwa, męczę. Nie można być panem własnego balastu. A życie nie jest dla mnie niczym innym, jak tylko kulą u nogi, takim czymś, co drażni i... nie daje spokoju. A spokój, to brak życia.

Piję właśnie yerbę i do zrzygania czuję, jak obrzydliwie jest oddychać, przedłużać ten chory stan, w który wprowadzono mnie jakis czas temu, bez ceregieli obdarzając mnie świadomością i pamięcią. Wstanę rano, wezmę Berotec i znowu zacznie się ten codzienny cyrk, pomiędzy astmą, a resztą. Gówno.

Żyję, bo mam najcudowniejszego psa na świecie.

Ha! Że niby stary D I Y thrash zardzewiał?

2010-05-04T03:25:00.009+02:00

Ach, żeby to [głupie] społeczeństwo wreszcie zaczęło sie czegoś bać. (zamiast żałobieć).. Marzenia gówniarskiej, 30-letniej, głupiej głowy... Z radością powitam tu jakiś atak chemiczny...

666. plenum i spotkanie integracyjne Puppy Sidux Gang - wnioski szczegółowe do platformy programowej :D

2010-05-03T20:35:00.002+02:00

666. plenum Puppy Sidux Gang (PSG) przebiegło bez niespodzianek, w ogólnej atmosferze libacyjnej. Konsumowano wódkę czystą, palono papierosy mentholowe jak i tytoń waniliowy, jedzono frytki i chleb. Wnioski podjęte na plenum są wiążące i obowiązują wszystkich członków PSG.

Pierwsi Sekretarze Komitetu Centralnego PSG:

Filip & Ukasz

Ukasz odpoczywa przy yerbie... Spokój!

2010-05-01T01:35:00.002+02:00

Махно! Życie jedno - śmierć jedna!

2010-04-30T00:22:00.011+02:00

Jak ja bym chciał to z kimś zaśpiewać! Tutaj, teraz! Nawet sobie nie wyobrażacie, jak boli brak jakiegoś języka, jak boli brak akcentu, słów... Czasem - po paru setkach - życie wygląda jak ten teledysk, ale tekst! Rzygam już polskimi ż, ść, ął...

Kurwa mać, moja bezpaństwowość i beznarodowość wciąż daje mi siłę, by uciekać! Wciąż myślę, że życie paru politycznych świn na tym globie jest nic nie warte i nawet jak zdarza mi się śpiewać po hiszpańsku hymn CNT/AIT, wracam myślą/pragnieniem tam - na Wschód!

Zawsze czytałem Bakunina z jednym okiem "zamkniętym", bo jego słowianofilia, nawet jeśli mega-anarchistyczna, miała w sobie coś z histerycznej chęci dokonania niemożliwego. Możliwe natomiast jest, by stirnerowski bastard, pieprzony wyrzutek (na własne żądanie) i taki pojebany dzikus jak ja, wyjechał stąd w jasną cholerę, na Wschód właśnie. Przekraczając (fuj!) granicę Ukrainy, czuję się "normalnie"; trudno jest opisać to komuś, kto mając styczność z językiem ukraińskim i rosyjskim, we łbie hoduje polskojęzyczne, "sterylne" racjonalizmy - każdy rosyjski ateista określiłby to co czuję jako "stan duszy" :) Czytam klasyków rosyjskich/ukraińskich, czytam Pielewina, Szałamowa, nawet tego nieszczęsnego Sołżenicyna - byle w oryginale!!! Obcowanie z cyrylicą zmienia optykę czytania. Myślę czasem, że cyrylica jest kulturową "zaporą" dla wszystkich, którzy chcieliby coś wiedzieć o wschodnich sąsiadach - jeśli ją rozwalisz, jesteś bliżej doświadczenia specyfiki tej cudownej części świata!

Moja bohemofilia nigdy nie walczyła z rusofilią/ukrainofilią - jednak nie sposób ich połączyć, jak sądzę. Ten rebus łatwiej rozwiąże ktoś, kto ma jakieś zboczenia narodowo-państwowe (zawsze ciągnie go do kategoryzacji stadnej pod kątem dewiacyjnym ;) - ja ich nie mam. Nie znam się.

Tęsknię za czymś, do czego ze wszystkich sił dążę :)

A Батько Махно? ;) Znacie moje poglądy ;)

* * *

2010-04-27T02:41:00.003+02:00

Wymięte, śmierdzące wiatrem nieistoty, walają się tam gdzie je zgubię bądź zostawię. Niezręcznie mi myśleć o życiu w kategoriach "rozwiązłości" poszczególnych dylematów; równie dobrze mogłoby wydarzać się nic w każdej sekundzie, a ja przyklepywałbym to swoim roztargnieniem. Nie drażni mnie sama głupota ludzkich poczynań, ale jej różnorodność - wkurwia mnie mój własny osioł, jakiego ciągnę uporczywie ze świadomością, że ani ja, ani tym bardziej on nie mamy pojęcia, gdzie, co i jak... To, co wiem wystarcza, by porzygać się z obrzydzenia. To czego nie wiem i tak nie ma znaczenia w obliczu tych ochłapów pewności.

Jak dzieci w beczce, kiszą się patologiczne egzystencjalizmy, wiatr świszczy, a przeciągi wybijają szyby. W Nowosybirsku wzeszło już słońce.

Wstręt jaki ogarnia mnie czasem tuż przez zaśnięciem, bądź zaraz po przebudzeniu, przypomina mi o tym, że żyję - że to, co się dzieje, stanowi kiepski dowcip, filozoficzny panoptikon (to właśnie łeb Benthama wykoncypował to samokontrolujące się ścierwo), w środku którego obłęd wyznacza poszczególne dyżury na oddziałach Master i Slave. Kolejne dawki metafizycznej morfiny tylko pogarszają stan tych mikro-rozpadów, rozciągają je w piekącym czasie.

M. z jakąś upiorną (?) beztroską powiedziała mi dzisiaj, że "życie może być radosne, jeśli tylko się tego chce"; nie wiem, czy to wpływ słonecznej pogody w Sztokholmie, że ulepiła akurat coś takiego, ale wydało mi się to kosmicznie dziwne, niezrozumiałe nawet w moim "rodzinnym" Esperanto. Czasem chcę od życia tylko tego, by dało mi święty spokój...

Odsapnięcie przy yerbie...

2010-04-20T19:37:00.003+02:00

Ostatnimi czasy po robocie miewam napady tępego zjebania, na które nie pomaga już kawa (piąta tego dnia? bleee!). Nie inaczej jest dziś. Na szczęście wiosennie odkopałem "sprzęt" do siorbania mate: sfatygowana bomibilla + granatowy termos poklejony srebrną taśmą budowlaną. Tam razem na warsztat poszła nieco łagodniejsza wersja jednej z moich faworytek wśród yerby, czyli Rosamonte, w wydaniu Suave. Postanowiłem ją wypróbować, bo przywiązałem się do Rosamonte dawno temu - jest to dla mnie jedna z najlepszych mate na świecie! Dotychczas pijałem tylko odmianę Despalada, która jest mocna, mega-aromatyczna i cudownie goryczkowa. Tymczasem Suave rzeczywiście jest łagodniejsza od Despalady, ale smak jest równie intensywny. Gdzieś tam "w tle" można wyczuć posmak hardkorowej Pajarito, która choć mocna, jednak jest nieco toporna w smaku no i zapycha bombillę. Rosamonte można spokojnie zalać siedem razy, co przy takiej Pajarito graniczy z cudem, ze względu na to, że przy ostatnim zalaniu mamy już do czynienia wyłącznie z goryczą, bez nuty smakowej.

Nic oczywiście w moim "rankingu" nie przebije Playadito Compuesta con Hierbas, która dla mnie jest absolutną królową smaku wśród mate!

Mówcie co chcecie, dla mnie yerba mate, to cudo nad cudami stawiające błyskawicznie na nogi i nie rzucające bebechami jak kawa. Piję yerbę nie od dziś, a wciąż na pytanie tych, którzy nigdy nie mieli z nią do czynienia: jak to smakuje?, za cholerę nie potrafię odpowiedzieć. Na tym właśnie polega magia yerby - jest wyjątkowa, inna niż cokolwiek co można zaparzyć i wypić. Yerba rządzi i tyle :P

Moja wysłużona już bombilla ostatnio potrzebowała mini-litingu. Jako że nie należę do tych siorbaczy mate, którzy na gwałt muszą mieć gadżeciarski osprzęt, nie wydawałem ostatnio majątku na bombę. Musiałem zatem odnowić starą i zlikwidować kilka plamek rdzy.
Posłużyło mi do tego chemiczne gówno przez niektórych uznawane za napój o korporacyjnej nazwie CocaCola. Czułem się podle kupując ten shit w małej butelce, ale odrdzewiacz spisał się perfekcyjnie. Po włożeniu bombilli do kubka z tą chemią, plamy rdzy zniknęły po kilkunastu minutach i bomba po wypłukaniu jest jak nowa. Wygazowana CocaCola wylądowała w kiblu, gdzie jej miejsce.

12 tysięcy ofiar!

2010-04-17T14:05:00.001+02:00

O 12 tysiącach ofiar trzęsienia Ziemi jakoś cichutko w polskich mediach. No ale Chiny, to nie Katyń, a nędzne 12 tysięcy, to nie "96 synów narodu" (jakkolwiek głupio to brzmi w obliczu ofiar-kobiet)... Ech...

#bloger-reflex działa i - czekamy na Was!

2010-04-17T10:15:00.002+02:00

Kanał IRC #bloger-reflex w sieci Freenode działa bez żadnych problemów i można spokojnie przyłączyć się do rozmów. Póki co testowanie kanału odbywam z kolegą Kopaczem i cierpliwie czekamy, aż ktoś zaszczyci nas swoją obecnością tamże :)

Zauważyłem, że w wiekszości przypadków ludzie "boją się" konfiguracji IRCowych klientów i nieco się w tym motają. Sprawa jest jednak prostsza, niż komukolwiek mogłoby się wydawać! Po zainstalowaniu jakiegokolwiek klienta IRC z graficznym interfejsem, wystarczy jedynie odnaleźć w menu programu pozycję "Server list" (bądź "Network list"), na liście odnaleźć sieć Freenode (czasem miast tej nazwy podawana jest: irc.freenode.net) i kliknąć "Connect". Ustawiamy swój nick, pod którym będziemy występować w sieci, po czym szukamy w menu pozycji "Join channel" i w oknie wpisujemy #bloger-reflex

To wszystko! Należy jednak pamiętać, że każdy klient IRC - obok tych uniwersalnych - ma swoje własne komendy, którymi możemy posługiwać się, poruszając się w obrębie tegoż klienta. Każdy komunikat na IRCu poprzedzony znakiem "/" jest komendą do wykonania przez klienta. Przykłady:

/connect freenode - połącz z siecią Freenode;

/attach freenode - j.w. tyle, że w kliencie Chatzilla;

/disconnect - rozłącz

/nick Kasia - ustawia nick użytkowniczki "Kasia"

/msg grzegorz cześć! - wysyła na chacie IRCa prywatną wiadomość do użytkownika "grzegorz" o treści "cześć!";
/join #bloger-reflex - wejście na kanał #bloger-reflex

/part - komenda służąca do wyjścia z danego kanału

/close - j.w. tyle, że w kliencie Xchat

/whois Kasia - wyświetla informacje nt. użytkowniczki "Kasia"

/who #bloger-reflex - wyświetla informację n.t wszystkich użytkowników/-czek kanału #bloger-reflex

Najważniejsze dla początkujących: oswojenie się z komendami dostępnymi w danym kliencie, można zacząć od wpisania w oknie dialogowym chatu komendy:

/help

W moim kliencie IRCa (irssi) po wydaniu komendy /help, otrzymuję:

Jeśli chcemy otrzymać szczegółowe informacje n.t jakiejś komendy, wpisujemy: /help nazwa_komedy. Wynik komendy: /help ban wyświetla u mnie:

Wszystkim, których IRC na początku może przerażać (niesłusznie! hehe), polecam łatwe w obsłudze i konfiguracji klienty IRC:

~ IRC w przeglądarce Opera: klikamy w Narzędzia → Konta poczty i chatu. Dalsze instrukcje (banalne!) znajdziecie na http://resell.pl/forum/index.php?showtopic=1200

~ Xchat - świetny, intuicyjnie obsługiwany klient IRC dla Linux i Windows. Dla Windowsa Xchat pobieramy z http://xchat.org/ W dziale "Latest News" → Released a new version for Windows: 2.8.7f. Download

Jeszcze jedno: dla komfortu rozmowy na kanale, (by przy używaniu polskich znaków nie wyskakiwały "krzaki" zamiast liter) używajcie kodowania znaków UTF-8 - w w/w klientach IRC, kodowanie to jest ustawione domyślnie. W innych wypadkach po prostu zmieńcie kodowanie w ustawieniach.

IRC - za ciosem idąc...

2010-04-15T16:01:00.004+02:00

Totalnie experymentalnie utworzyłem kanał #bloger-reflex w sieci Freenode (irc.freenode.net), by przekonać się, czy będzie jakikolwiek odzew. Oczywiście nie jest to żaden "projekt końcowy" - wszelkie szczegóły można obgadać... na kanale właśnie, coby sytuacja się rozjaśniła. Coś w rodzaju bannera zamieszczam poniżej i na pasku bocznym mojego bloga.

Każdy/-a z Was - hołdując idei copyleft - może modyfikować, zmieniać i wykorzystywać ów banner, wrzucając go również na swojego bloga/stronę internetową - w ramach, ekhm..., reklamy kanału.

Nazwałem kanał "experymentalnym", ponieważ nie jest on zarejestrowany w sieci Freenode - aby to zrobić należy kanał najpierw "rozruszać", musi coś się na nim dziać, muszą toczyć się rozmowy i ktoś tam po prostu musi przebywać.

Może się okazać, że ludziom nie będzie chciało się gadać poza obrębem blogów, więc kanał zdechnie śmiercią naturalną. Póki co, istnieje i zapraszam każdego/każdą do odwiedzenia go. Wystarczy pobrać jakikolwiek klient IRC, wybrać nick dla siebie, połączyć się z siecią Freenode i wejść na kanał #bloger-reflex.

Zapraszam!

Nasze miejsce do gadania - propozycja dla Was!

2010-04-15T07:21:00.004+02:00

Piszę tego bloga już kilka lat. W przeciągu tego czasu zetknąłem się (i stykam się wciąż!) z fenomenalnymi wynurzeniami blogowymi innych ludzi i mega-ciekawymi spostrzeżeniami, jakimi inni dzielą się ze światem. Chyba dzięki temu odczuwam jakiś sentyment do tej formy pisania w necie. Słowo w ogóle jest inspirujące, a styczność z nim buduje w człowieku całe mnóstwo przemyśleń - dzięki temu, że Was czytam, mam możność obcowania z przenikliwością, inteligencją i głębią refleksji/obserwacji.

Zazwyczaj komunikujemy się między sobą przy pomocy komentarzy pod postami, siłą rzeczy zmuszeni przez formę owych komentarzy, do skrótowego i oszczędnego wyrażania się. Umieszczamy raczej słowa w konkretnym miejscu, niż puszczamy je w przestrzeń, by mogły one swobodnie sunąć między polemikami, dyskusjami, consensusami... Dlaczego o tym piszę? Bo naszła mnie nieśmiała myśl, by pokusić się o próbę stworzenia "naszego kawałka podłogi", gdzie moglibyśmy te wszystkie nasze refleksje wymieniać - mówiąc brzydko - w czasie rzeczywistym.

O co konkretnie chodzi? O stworzenie np. kanału IRC otwartego dla wszystkich chętnych do rozmowy na tematy poruszane "na łamach" naszych blogów i nie tylko. Ma to ten atut, że wszyscy/-tkie chętni/-e mają możność w czasie rzeczywistym wypowiadać się na kanale, jak na konferencjach netowych.

Dlaczego akurat IRC? Myślę, że IRC jest doskonałym rozwiązaniem dlatego, że jest wieloplatformowy (używający maca, windy czy linuksa mogą spokojnie z niego korzystać), prosty w obsłudze i przede wszystkim neutralny wobec innych komunikatorów; nie wszyscy używają wyłącznie ICQ, GG, czy Tlenu. Kilent IRC (czyli aplikacja umożliwiająca korzystanie z sieci IRC) zajmuje bardzo mało miejsca na dysku, poza tym sporo przeglądarek internetowych (jak np. Opera, czy Firefox) posiada wbudowane klienty IRCa.

Taki nasz kanał IRC byłby oczywiście otwartym miejscem dla wszystkich, nie ograniczonym ani tematycznie, ani ideowo, ani filozoficznie; przestrzeganie netykiety byłoby jedynym wymogiem, by przystąpić do kanału.

Jest to z mojej strony luźna propozycja, którą należałoby przedyskutować i dojść do porozumienia z bezpośrednio zainteresowanymi. Ci, którzy nie mieli nigdy styczności z siecią IRC, mogą spokojnie zapoznać się z podstawowymi informacjami i zasadami działania IRCa. Kilka niezbędnych informacji znajdziecie jeszcze tutaj. Jeśli chodzi o techniczne szczegóły, mogę zająć się samym stworzeniem kanału (jego nazwa oczywiście do ustalenia wspólnie) na którymś z serwerów IRCa...

Jeżeli uważacie ten pomysł choćby w minimalnym stopniu za godny rozważenia, czekam na Wasze opinie, sugestie, pomysły i spostrzeżenia - tutaj, jak i pod adresem: lukaso.dasein@seznam.cz

Jak to wygląda i z czym to się je? Poniżej kilka linków do zrzutów ekranu poszczególnych klientów IRCa:

mIRC - klient dla Windows

Babbel - klient dla Macintosh i Windows

Chatzilla - wtyczka IRC do Firefoxa

Kilent IRC wbudowany w Operę

Irssi - konsolowy klient IRCa dla systemów Unixowych (Linux)

X-Chat - IRCowy klient dla Linuxa

Wietrzenie...

2010-04-14T16:49:00.002+02:00

Uff... w ramach przewietrzenia ciasnych przestrzeni okupowanych przez żałobę i inne cyrki, ze wszech miar chcę zmienić tematykę wpisów, bo nadmiar jednostajnej paszy grozi wieeelkim pawiem...

Przekonanych przekonywać nie warto, więc zamiast do mojego linuxowego chlewu, wrzucam ten link tutaj. Rzecz o Wolnej Kulturze dosyć szeroko, acz konkretnie rozumianej. Teza jest oczywista: życie nie jest tylko do odczytu! Życie jest do odczytu i zapisu! Użytkownicy Linuxa dodaliby: sam dla siebie jestem #rootem!

Warto zajrzeć i poczytać o alternatywach w obrębie kultury informatycznej i tej wykraczającej poza ramy virtual. Od razu podkreślam, że strona nie jest reklamą Linuxa, lecz próbą analizy ograniczeń z jakimi styka się każdy/-a użytkownik/-czka sprzętu komputerowego, audio, video etc. Twórcy portalu krótko i treściwie określają tematykę tegoż:

Wolna kultura jest serwisem poświęconym prawom konsumentów w świecie IT. (...) Życie nie jest tylko do odczytu. Składa się z części, których nie kupujesz z ukrytymi w nich blokadami. To nie są standaryzowane towary brane prosto z półki. Jeśli nie wybierasz, nie próbujesz, nie smakujesz, nie obserwujesz, nie rozmyślasz, nie dyskutujesz, życie jest niewiele warte. Życie powinno być do odczytu i zapisu.

www.wolnakultura.info

Przy okazji warto odwiedzić stronę poświęconą idei i projektowi GNU (adres na powyższej grafice).

Wawel, powiadacie? :D

2010-04-13T22:48:00.003+02:00

Śmiać się? Płakać?

To możliwe jest tylko tu, to możliwe jest tylko tutaj... jak śpiewała kiedyś niepatriotyczna HOMOMILITIA z Łodzi. Ta groteska zaczyna nabierać takich rozmiarów, że ręce zaczynają ciążyć nieznośnie ku dołowi. Nie mam sił. Głupota jest lżejsza od powietrza.

Wszyscy zachowują się w tym żałobnym amoku kompletnie bezmyślnie, a balonik, który jest pompowany ma swoją wytrzymałość i już niebawem usłyszymy wielkie i głośne: JEB! Znowu na estradzie żałobnego ekshibicjonizmu pojawia się erudyta i smakosz słowa, Dziwisz: W ten sposób rodzina chciałaby go zapisać wśród wybitnych bohaterów, zaliczając go do grona najbardziej zasłużonych ludzi (...) Podział nikomu nie służy, zwłaszcza w tym wypadku. Niech nas łączy patriotyzm i miłość ojczyzny, a tym cechował się zmarły prezydent. Proste, prawda? Wystarczy wola rodziny, wystarczy być patriotą i kochać ojczyznę i można się "zapisać" na Wawel.
Jakimi to zasługami wyróżniał się Kaczyński, by spocząć na Wawelu? Baaaardzo daleko mi do absolutyzowania tamże spoczywających, ale jeśli porównam sobie historycznie postaci leżące już na Wawelu i człowieka, który został prezydentem, działał w KOR, PC i PIS i zginął w samolocie, to... pusty śmiech, panowie i panie - nic więcej!!!

Jeśli już ten wózek rozpędził się aż tak bardzo, to może na dokładkę do Wawelu Santo Subito? Po co się rozdrabniać? Jeśli nawet umiarkowanie betonowa część żałobników nie dostrzega w tym wszystkim przegięć i przesady, to doprawdy, żyjemy w społeczeństwie mentalnych ślepców!

Inna bajka, to najbardziej ohydna i obłudna rola mediów w tym wszystkim. Wszystkie gazety, radiostacje i stacje TV (bez wyjątku) zaangażowały się w pompowanie tego balonika i pełne hipokryzji zmieniają na poczekaniu makijaż Pierwszej Parze. Gdy żyli, byli kobyłą do zajechania, brzydalami, kartoflami i czym tam jeszcze - zobaczcie, co teraz się dzieje, jaki lifting! Mocno polecam kilka interesujących słów na ten temat.

... a może Dziwisz wystara sie o orszak anielski? Krzysiu Turnau by ładnie tam coś popitolił w ramach akompaniamentu na fortepianie... TO JEST CHORE!!!

P.S.: w codziennej szamotaninie, gdy człek daleko od historii, Wawel kojarzył mi się z wyrobami czekoladowymi typu Malaga, Tiki-Taki i Kasztanki. Kasztanka zapewne nie spoczywa tam, gdzie ten, kto na niej jeździł, ale wyobrażam sobie, że tylko desperaci i marni epigoni w stylu Kurskiego, Kępy czy Szczypińskiej są święcie przekonani, że "ich Piłsudski" jest godzien pochówku tamże. Gdy rozum śpi, budzą się koszmarki...

Stellarium - gwiazdy na wyciągnięcie ręki.

2010-04-12T18:52:00.003+02:00

Do tej pory w podróżach gwiezdnych używałem programu Celestia, który jest nawigatorem 3D i umożliwia poruszanie się między galaktykami w bardzo interesujący sposób. Od niedawna używam też wieloplatformowego (dostępnego na Linuksie, macu i windzie) programu o nazwie Stellarium. Jest to świetna aplikacja, która w czasie rzeczywistym umożliwia obserwowanie nieboskłonu, planet, galaktyk mgławic i układów gwiezdnych. Możemy obserwować niebo za dnia, włączyć tryb nocny, włączyć/wyłączyć atmosferę, bądź zmieniać układ z równikowego na azymutalny i vice versa. Gwiazdozbiory są opisane (podobnie jak poszczegółne planety, galaktyki, mgławice, księżyce), dzięki czemu Stellarium jest kopalnią podstawowej wiedzy n.t Wszechświata.

Program umożliwia ustawienie precyzyjnej lokalizacji (np. naszego miasta), przez co perspektywa obserwacji jest wiernie oddana. Stellarium wyposażone jest także w graficzne wyobrażenia gwaizdozbiorów, co ma pewien walor edukacyjny, zwłaszcza dla młodszych zainteresowanych astronomią.

Program posiada prosty, funkcjonalny i interesujący interfejs, co ułatwia korzystanie z niego. Posiada też szereg innych funkcji, które warto odkryć (dzięki skryptom możemy obserwować np. animowany ruch Księżyca wokół Ziemi itp.). Stellarium, to kolejne pożyteczne narzędzie służące do poznawania Wszechświata. Poniżej kilka zrzutów ukazujących kilka funkcji programu.

Strona domowa projektu Stellarium

Rosyjskie media zmieniły ton...

2010-04-12T11:31:00.001+02:00

Przyznam, że odkąd mam styczność z rosyjskimi mediami RTV, po raz pierwszy stykam się z sytuacją, że o Polsce mówi się tak dużo i... tak dobrze. Oczywiście powody są jasne i mają kształt pobojowiska po tragedii w Smoleńsku, niemniej jednak wymiar wiadomości, audycji publicystycznych oraz język dogłębnej analizy jest sporym zaskoczeniem. Nie mam złudzeń, że w jakimś stopniu jest to zaplanowana przez kreml strategia medialna, niemniej słucham np. ludzi dzwoniących do rozmaitych radiostacji, którzy mówią o Polsce totalnie innym językiem, aniżeli w przeszłości.

Mam świadomość, że ten klimat może niebawem sie zmienić i niewiele z tego zostanie, ale wiem, że Rosjanie zobaczyli kraj nad Wisłą w zupełnie innej optyce. Zatyka mnie, gdy słyszę polskie piosenki w rosyjskich stacjach radiowych - w Эхо Москвы ostatni raz słyszałem polską muzę jakieś 3, 4 lata temu. Co prawda nie słuchałem ostatnio najbardziej betonowego Głosu Rosji, ale większość mediów zupełnie zmieniła język.
Interesuje mnie to zjawisko pod względem kulturowym. Fakt takiego "nalotu" informacji n.t Polski, dla przeciętnego Rosjanina jest na pewno czymś nowym, albowiem obraz Polski jest albo kształtowany przez Kreml, albo "zatrzymał się" on gdzieś w schyłkowym czasie komuny.
Nawet moi znajomi sypią teraz różnymi faktami historycznymi związanymi z Polską i w jakimś małym wymiarze zanika wcześniejsza ignorancja. Oby tak dalej...

Refleksja zamiast żałoby.

2010-04-10T21:20:00.006+02:00

Anarchista zupełnie inaczej patrzy na to co się wydarzyło. Chyba raczej daleko mi do euforii, ale lata świetlne dzielą mnie od banialuk wymyślanych w mediach przez dziennikarzy, komentatorów i gości w studiach radiowo-telewizyjnych.

Katastrofa lotnicza, powodowana określonymi warunkami pogodowymi ma swój przebieg, związany z komunikacją między obsługą naziemną, a samolotem. ŻADEN profesjonalny pilot (zwłaszcza ten mający pracę w obsłudze pijawek politycznych traktowanych jak święte krowy) nie zaneguje CZTEROKROTNIE odradzania lądowania! Zapewne "polski Napoleon" musiał nalegać na lądowanie - prestiż, mała ambicja, przysłowiowe tupanie nóżką...

Wiem, brzmi jak spiskowa teoria, ale żaden pilot nie jest durniem, który za wszelką cenę musi wylądować AKURAT TAM, gdzie zmierza władca, zwłaszcza o takiej mentalności... Pilot odpowiada za załogę - czy jest w stanie CZTEROKROTNIE zignorować ostrzeżenia obsługi naziemnej??? Ktoś tupnął na pokładzie małą nóżką, bo rocznica, bo symbol, bo patriotyzm, bo obchody, bo modlitwy. Bo jeśli Tusk spotkał się z Putinem, to ja nie będę w Katyniu? Ja?! JA?!

Inna bajka to medialne szopki i histerie. Szczytem masochistyczno-religijnego onanizmu jest komentarz niejakiego Dziwisza, który - jak zwykle zresztą - popisał się cudowną wprost bezsilnością (bezczelnością!!!) i okrucieństwem katolicyzmu wobec śmierci: (..) doświadczamy tajemnicy bólu i cierpienia. Pamiętajmy, że krzyż zawsze rodzi dobro. Chrystus umarł po to, aby zmartwychwstać. Ufajmy, że i to doświadczenie zrodzi dobro. Ta religia jest chora! Każdy kto posiada choć odrobinę szarych komórek, potraktuje ten bełkot jak upiorną bajeczkę serwowaną zawsze, gdy wszechmocny szef w niebiosach - głowami i słowami jego stwórców - nie wie co wykombinować w takiej sytuacji... Fakt, Dziwisz nie jest zbyt rozgarniętym funkcjonariuszem tego Kościoła, nie grzeszy inteligencją, ale jest perfekcyjny w ludowych bajaniach, łapanych magnetycznie przez, ekhmmm, naród, masę ze zniczami.

Inną żenadą jest porównywanie samolotowej katastrofy do "drugiego Katynia" - kurwa mać! Co katastrofa pod Smoleńskiem ma wspólnego z Katyniem? Jak słyszę, że kontekst Katynia ma coś wspólnego z tą tragedią, mam wrażenie, że każda katastrofa w tym kraju musi być poświęcona i pogłaskana tą chorą martyrologią. Pogoda, ciśnienie, warunki atmosferyczne mają coś wspólnego z Katyniem, tylko dlatego, że zmierzał tam Kaczyński i cała reszta??? WŁĄCZCIE MÓZGI, DO CHOLERY!!! A gdyby ten samolot leciał do Grecji, Nigerii, albo Kanady? Co wtedy wymyśliłyby Polaczki?!
"Zginęli jak prawdziwi patrioci" - przysięgam, ten kraj to jedna wielka degrengolada racjonalności!!! "Nie ma już prawdziwej elity Narodu" - to też mam komentować???

Jak rozumiem, teraz nawet w żłobkach będzie trwać żałoba. Chciałbym zobaczyć te polskie pyski pełne cynizmu i hipokryzji, które teraz się smucą, a wcześniej rzucały tekstami: "pierdolone kaczory", "sfrustrowany Szczygło", "pieprzony komuch Szmajdziński" itd., itp. Polityczne świnie mają fory w masach, które pałają do nich nienawiścią za życia. Śmierć nie jest magiczna, Polacy! Śmierć usuwa z waszej przestrzeni tych, których nienawidziliście wtedy, gdy żyli. Minie żałoba i będzie jak zawsze - założymy się? Znowu bedziecie marudzić, złorzeczyć i wrzucać te debilne karteczki do urn...
Zginęły tam osoby parające się tłumaczeniami, pracujące niejako "obok". A załoga samolotu? O nich nie pamiętacie... Są zbyt zwyczajni, za mało patriotyczni, bełkot quasi żałoby dotyczy tylko świeczników... Oto cała Polska.

C.D.N.

P.S.: [KTÓRY POWINIENEM WALNĄĆ NA POCZĄTKU] - media rosyjskie - te służalcze Kremlowi i te niezależne - podają o wiele więcej szczegółowych informacji, niż polskie!!! Ale komu się chce słuchać wstepnych ekspertyz, w dodatku po rosyjsku? Pewnie debil Kurski powie za parę dni, że to wina Rosji, że "nasi [wasi!!!] patrioci zginęli"... Polska to prostacka wersja matrixa.

/home/lukaso/grafiki/puppy_sidux.jpg

2010-04-09T04:05:00.003+02:00

Lukaso, anty(C), aprilo '10

W świecie Linuxa nie istnieje oczywiście coś takiego jak Puppy Sidux - Puppy Linux i Sidux, to dwie odrębne dystrybucje. Ja używam Siduxa, Filip "szczeniaka", stworzyliśmy więc taki zlepek na zasadzie kaprysu, by mieć "szyld", pod którym będziemy mogli radośnie pastwić się nad użytkownikami M$ Windows.

Rzecz jasna trzeba mieć nie po kolei w głowie, by traktować to bez przymrużenia oka ;)

Ze staropolskim pozdrowieniem: Open Source, głupcze!

/home/lukaso/grafiki/blog_logo.jpg

2010-04-09T00:08:00.001+02:00

Logo na bloga Filipa, n.t dystrybucji liveCD Puppy Linux

Dziś Światowy Dzień Romów - wszystkiego najlepszego dla wszystkich znajomych Romów z Andrychowa!

2010-04-08T06:41:00.002+02:00

Mało kto wie, że w Andrychowie zamieszkuje dosyć liczna w skali Polski społeczność romska. Przez wiele, wiele lat mieszkałem w tej części miasta, w której żyje najwięcej Romów i wspominam ten czas bardzo miło! Do dziś znam ich niemal wszystkich i na pewno na zawsze pozostaniemy dobrymi znajomymi!

W dniu Waszego święta, chciałbym życzyć Wam wszystkiego dobrego, powodzenia w życiu osobistym i wytrwałości w walce z ksenofobią, uprzedzeniami i chorym rasizmem z jakim czasem się spotykacie!

RASIZM NIE PRZEJDZIE! WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!

Nie śpij, bo się obudzisz!

2010-04-08T03:24:00.002+02:00

Bezsenność jest koszmarnie męcząca, nie dlatego że oplata organizm swoimi mackami i nie pozwala na na cywilizowany odpoczynek w "normalnych" porach dnia/nocy. Bezsenność, to ścierwo nękające głowę do granic wytrzymałości; subtelność polega jednak na tym, że najpierw człowiek przyzwyczaja się do kosmicznych godzin aktywności, a potem dostaje buta w psyk w postaci kompletnego odwrócenia proporcji i wewnętrznego rozwalenia.

Bezsenność działa jak ukryty pasożyt. Głaszcze cię po głowie i uspokaja; zaczynasz wierzyć, że fakt najintensywniejszego funkcjonowania nocą jest czymś normalnym, może być przyjemne no i może zostać poczytane za przejaw oryginalności (sam to kiedyś usłyszałem - co za bzdura!). Flaki i reszta twojego ustrojstwa przyzwyczaja się do życia kreta, a dzień traktujesz jak zło konieczne, przez które należy jak najszybciej się przemknąć: w pracy, przy innych zajęciach w słonecznym świetle i gwarze ludzkim. Śniadania jesz o 13.00 nie dlatego, że śpisz do 12.00, ale dlatgo, że wtedy jesteś głodny. Przełkniesz potem coś o 20.00 i zaczyna się "prawdziwy dzień". Przypływ energii podrasowany kawą, czy yerbą robi swoje. Uwijasz się, robisz to i owo. "Wieczór" zaczyna się o 4.00 i właśnie wtedy przez mózg przelatuje - niejako obca - myśl o śnie. Czasem się udaje.

I wtedy właśnie bezsenność mści się za chwilowy brak uwagi. Głowa projektuje dziesiątki realistycznie odczuwalnych marzeń sennych, które swoją pokrętną logiką rozpieprzają strukturę przeszłości i teraźniejszości, tworząc ohydne sprzężenia zwrotne i kolizje pomiędzy tym, co pamięć długo- i krótkotrwała zdołała zgromadzić. Nie chodzi tutaj o obleśne potwory, czy inne kreatury wzbudzające książkowe przerażenie i pot na czole. To mikstura ohydnie skompilowanych wątków zapamiętanej i odczutej rzeczywistości, które na jawie są przez ciebie pracowicie odseparowywane czy wypierane w podświadomość.

Bezsenność jest narkotyczną patologią, drażniącą swoimi skutami w postaci rozdrażnienia, otepienia i koszmarnego "czuwania po nic".

Katyń.

2010-04-07T18:38:00.002+02:00

Miałem nie pisać na ten temat, ale chyba jednak pokuszę się by popełnić słów kilka w tej kwestii...

Na wstępie od razu zaznaczam, że kompletnie nie obchodzi mnie cała ta patriotyczna otoczka, ekumeniczna celebra nad grobami i polityczna paplanina po obu stronach: polskiej i rosyjskiej. Gorzkie żale w wykonaniu ultra-patriotów i bogoojczyźniane dzwony zaczynające fałszować gdy na horyzoncie pojawia się słowo "Katyń" - to nie moja bajka. Mnie interesuje wyłącznie historia. Paradoksalnie nawet, biorąc pod uwagę moją niechęć do zbiorowości wszelakich (czy tym bardziej do oddawania życia za jakąkolwiek zbiorowość), Katyń i jego umiejscowienie w dyskursie interesuje mnie również z historiozoficznego punktu widzenia.

Cóż się dziś wydarzyło? Ano, nic nadzwyczajnego. Polacy jak zwykle w podobnych sytuacjach, nadmuchali balon swych oczekiwań do niebotycznych rozmiarów, a podczas przemówień premierów w Katyniu powietrze błyskawicznie uleciało i pozostały sflaczałe, rozczarowane gęby. To wszystko. Sprawa ma kilka aspektów, więc postaram się jakoś składnie przedstawić mój punkt widzenia.

Polska strona miała nadzieję, na wielkie przeprosiny ze strony Kremla, by mogła mówić o tym jak swojego czasu o przeprosinach biskupów niemieckich.

Tymczasem były funkcjonariusz KGB, Putin, walnął "rozczulające" przemówienie o wspólnych ofiarach nieludzkich totalitaryzmów, ochłap o pojednaniu rzucił ze swoją kamienną twarzą i fajerwerki się skończyły. Jak bardzo chciało mi się śmiać, gdy słyszałem tych wszystkich "komentatorów" na poważnie biorących ewentualność, że Putin mógłby z otwarta przyłbicą wskazać sprawców zbrodni katyńskiej i przeprosić za to wszystko w imieniu władz rosyjskich!

Wszyscy w Polsce dostali orgazmu na wieść o tym, że w Rosji dojdzie do projekcji filmu Katyń, autorstwa naszego wieszcza kinematografii, Wajdy! Cóż za ochy! i achy! w polskich mediach! Wreszcie odkłamanie prawdy historycznej, nareszcie Rosjan oświeci blask najprawdziwszej z prawd odnośnie Katynia! Film, owszem został wyemitowany, za zgodą Samej Góry, tyle że w mega-niszowej telewizji Телеканал Культура, bez żadnej konkretnej zapowiedzi, jedynie przy maleńkiej "reklamie" ze strony równie niszowych radiostacji: Радио Свобода i Эхо Москвы (skądinąd, te trzy środki przekazu są bardzo interesujące - szczególnie polecam). To tak jakby film o ataku terrorystycznym na Dubrovce puścić w TV Bydgoszcz, a reklamować go w Radio Kielce. Bądźmy poważni! Weźmy pod uwagę ogrom terytorialny Rosji i fakt, że tamtejsza ludność w miażdżącej większości ma dostęp tylko do reżimowych, prokremlowskich mediów (a nawet jeśli ma dostęp do kulturalno-informacyjnych kanałów RTV i tak ich nie ogląda/nie słucha). Wyjdźcie na ulicę i zapytajcie dwadzieścia przypadkowych osób czy wiedzą, co ciekawego było wczoraj w TVP Kultura i w Radio TOK FM - wiecie chyba jaką uzyskacie odpowiedź...
Film Wajdy został puszczony w wąskim gardle medialnym tylko i wyłącznie po to, by połechtać polską stronę. Ta garstka intelektualistów rosyjskich (tylko oni wchodzą w grę, albowiem nawet studenci w Rosji nie mają pojęcia o co chodzi z tym Katyniem) i mikron widzów tego filmu i tak wiedzą sporo o prawdziwej historii katyńskiej i mordach stalinowskich - nie wyważa się otwartych drzwi, a tak się składa, że w Rosji drzwi otwiera Putin, ewentualnie jego czeladnik Miedwiediew.

To co dla Polski jest niebotyczną ikoną narodowej martyrologii, dla Rosji jest zakurzoną teczką w zamkniętych archiwach, kilkoma cyferkami. Gdyby zapytać przeciętnego Rosjanina, dlaczego władze jego kraju nie reagują, ten zaśmiałby się w twarz i powiedział, że takich miejsc jak Katyń w Rosji jest dziesiątki tysięcy, a Polacy mają farta, że w Katyniu jest jakiś krzyż, jakaś nekropolia, bo większość takich miejsc w tym kraju zarosła trawą, lasem i tundrą. Bezimiennie, z pieczątką historycznej amnezji. Na Rosjaninie nie robi wrażenia liczba 22 tys. ofiar - biorąc pod uwagę ofiary komunistycznej zarazy i ludobójstwa (w wyniku działań politbiura, wojny, ekspansywnej polityki industrializacyjnej w odległej Północy i na Syberii etc.). Gdy mówi się w Rosji o tym, że Stalin i inni rzeźnicy tego skurwiałego systemu przede wszystkim własnym obywatelom zgotowali podobny los, a ofiary liczy się w dziesiątkach milionów, najczęściej widać opuszczone głowy i słychać westchnienia zrezygnowania.
Fakt, to przerażające. Podejście Rosjan jest niezrozumiałe i - wydawać by się mogło - straszne. Polska jednak, ten nieszczęsny pępek świata, ten Chrystus narodów, czy co tam jeszcze, nie potrafi zrozumieć przyczyn takiego podejścia. Do szału doprowadza mnie, gdy co rusz słyszę różnych "znawców polityki wschodniej", powtarzających jak debilne katarynki: Rosjanie są winni, niech Rosjanie oddadzą akta katyńskie, to Rosjanie powinni przejąć inicjatywę... Przez to utrwala się w Polsce toksyczne przekonanie, że winni mordu w Katyniu są - jacyś mocno niesprecyzowani, a najlepiej wszyscy - Rosjanie. Należy, jak sądzę, radykalnie zmienić język dyskursu na ten temat! Nie Rosjanie, a władze Rosji, Kreml i decydenci, poczynając od Lenina do dnia dzisiejszego!!! To zasadnicza różnica i źródło nieporozumień!
Lata propagandy sowieckiej wbiły Rosjanom do głowy, że Wielka Wojna Ojczyźniana, to monolit, zwłaszcza podawany w kremlowskim sosie. Dla nich II Wojna Światowa rozpoczęła się w 1941 roku. Musimy, do cholery, zrozumieć, że obecne podejście Rosjan do kwestii historycznych wynika bezpośrednio z propagandy ładowanej w nich przez dziesięciolecia. Homo sovieticus, to twór mentalnie, kulturowo i politycznie funkcjonujący do dziś w tym kraju. Z tego również wynika, że mniej więcej 40% Rosjan popiera politykę Kremla, drugie 40% ma ją gdzieś jak każdą inną politykę (bo innej, niż reżimowa nie zna od kołyski), a reszta nie wie, nie zna się, nie orientuje się.
Gówniana maskarada w stylu popiskiwań Kaczyńskich i rozmaite antyrosyjskie warianty "polityki historycznej" zawsze spotkają się z niezrozumieniem, bądź wrogością zwykłych Rosjan i z odpowiednimi "niespodziankami" polityczno-dyplomatycznymi ze strony Kremla. Musimy wbić sobie do łbów, że utożsamianie Rosjan z Kremlem jest piramidalnym błędem!

Historia. O nią w gruncie rzeczy chodzi. Ona jest najważniejsza. Putin, Kaczyński, Miedwiediew i Tusk będą gryźć ziemię, a fakty historyczne jakie miały miejsce w Katyniu i tysiącach podobnych miejsc na terenie byłego ZSRR, posiadają swoje odzwierciedlenie w (niszczejących, nota bene) aktach i archiwach szczelnie zamkniętych na Kremlu. Rosyjska prokuratura i sam Putin oczywiście rżną głupa, mówiąc, że dokumentów nie udaje się odnaleźć, że to i owo... Nie można prowadzić rzetelnych badań historycznych na szczeblu międzynarodowym, jeśli jedna ze stron ma zamknięty sejf z dokumentami i udaje, że zgubiła klucz. Wielu doskonałych historyków ze strony polskiej i rosyjskiej, jest gotowa zagłębić się intensywniej w materię. Niestety Putin wie, że garstka tych, których można by imiennie wskazać jako uczestników kaźni, jeszcze żyje. Wie też, że prawodawstwo Rosji nie jest przystosowane do konsekwencji jakie mogłyby pojawić się po "procesie katyńskim", czy po dokładnych badaniach historyków - odezwałyby się ofiary ukraińskiego głodu lat 30-tych XX wieku, Litwini, Łotysze i szereg innych nacji rzucanych jak pionki po szachownicy przez paranoicznego zbrodniarza Stalina i zabijanych jak przeszkadzające gnidy. Ilość potencjalnych roszczeń względem państwa rosyjskiego byłaby kolosalna. Poza tym rozwaliłby się w drobny mak tak misternie pielęgnowany przez Putina gmach propagandy zwycięstwa i sukcesu. Imperializm Rosji okrojonej o wszystkie niepodległe już kraje byłego ZSRR (trzymający się i tak na przerdzewiałych śrubkach), runąłby z wielkim hukiem.
Elementarny warunek, to jawność kremlowskich archiwów i swoboda dokładnych badań naukowych. Ostatnią rzeczą jakiej potrzebują historycy, to karłowate piski Kaczyńskiego za plecami, czy "przyjazna pieść" Putina wymierzona w badaczy. Historia nigdy jednak nie pozbędzie się trądu polityki. To główny problem Katynia. Rodziny pomordowanych wiedzą o tym doskonale, gdy raz po raz nad grobami ich bliskich odprawiane są cyrki pt. która z tych politycznych pijawek ma jechać i gdzie stanąć, czy jesteśmy świadkami jak nawalony Kwach chwieje się bezwładnie przy mogiłach ofiar zbrodniczego komunizmu.

W kwestii struktury i skłonności do zmian, Kreml jest jak Watykan. To skamielina utrzymująca swoją spójność dzięki autorytaryzmowi, strachowi, kłamstwom i ochronie własnych interesów. Nie sądzę by szybko doszło do odtajnienia katyńskich (i wielu, wielu innych) akt leżących bezpiecznie (dla rosyjskiej władzy) pod kluczem. To cios dla badań historycznych, bo tylko one mogą cokolwiek wyjaśnić. Patriotyczne pohukiwania można wsadzić sobie nawet tam...

Pytałem moich rosyjskich znajomych o Katyń. Niemal nikt z nich nie wiedział o czym mówię. Dwie osoby coś tam skojarzyły "że hitlerowcy wymordowali Polaków". Tak właśnie homo sovieticus tkwi głęboko w wielu z nich. To nie jest ich wina, choć otwartość na informację z zewnątrz zmienia tych ludzi powoli. Nie dziwi mnie, że gdy mówiłem im o Katyniu, nie byli poruszeni (podczas gdy informacja, że mój dziadek przeżył nazistowski obóz koncentracyjny automatycznie wywoływała w nich atencję i olbrzymi podziw) - minie wiele, wiele lat, zanim podręczniki w Rosji zaczną mówić prawdę, a szczekacze po polskiej stronie przestaną utożsamiać zwyczajnych Rosjan z całym złem sowieckiego komunizmu.
Rosjanie, to wspaniali, ciepli, przyjaźni ludzie! Doświadczam tego zawsze, gdy mam z nimi styczność, gdy z nimi rozmawiam. Ktoś, kto załapał się na lep antyrosyjskiej propagandy będzie produkował te pieprzone stereotypy i demonizował tych ludzi. Nie po raz pierwszy zresztą przekonujemy się, że państwo, naród, uprzedzenia i przede wszystkim władza - to upiory, które zawsze czynią pomiędzy ludźmi więcej złego, niż dobrego. Nienawidzę z całego serca imperialistycznej bufonady Putina i rzygam machaniem polską szabelką "umęczonego narodu". Ani jedno, ani drugie nie przyczyni się nigdy do wyjaśnienia katyńskiego ludobójstwa i nie przyniesie spokoju rodzinom ofiar.

Słuchałem dzisiaj kilku rosyjskich radiostacji. Informacja o obchodach 70-tej rocznicy mordu katyńskiego była informacją marginalną i to tylko ze względu na to, że brał w niej udział sam Putin. W innych rozgłośniach, jak zwykle, pieśni dla weteranów wojny ojczyźnianej, disco, wiersze z frontu i prognozy pogody. Akurat dziś nie oglądałem ani РТР-Планета, ani Вести (reżimowe telewizje rosyjskie), choć przypuszczam, że informacja o obchodach odbiła się bez echa. Niestety.

/home/lukaso/grafiki/burqa.jpg

2010-04-04T17:39:00.001+02:00

Lukaso, anty(C), aprilo '10

/home/lukaso/grafiki/motyle_2.jpg

2010-04-04T02:59:00.001+02:00

Lukaso, anty (C), aprilo '10

/home/lukaso/grafiki/wtf.jpg

2010-04-03T00:29:00.001+02:00

Lukaso, anty(C), aprilo '10

Mój wkład w Tą Rocznicę... /home/lukaso/grafiki/jan_niezbedny.jpg

2010-04-02T22:09:00.001+02:00

Lukaso, anty(C), arpilo '10

Świąteczna łuszczyca, czyli bastard tetris po mojemu...

2010-04-02T02:17:00.002+02:00

Nie jestem lemingiem biegnącym ku przepaści "świątecznych" porządków, choć co rusz natykam się na gorączkowo miotających się ludzi Ordnung czyniących i wszędzie wokół przybijających pieczątkę: "Święta przecież, nie?!"... Koincydencją jednak był mój wyczyn w postaci zmiany firanek w pokoju. Zupełnie aświąteczna czynność uświadomiła mi, że... niebo, mniej więcej od października, nie jest wcale [aż tak] zachmurzone. Światło przedarło się przez świeżą biel bez trudu i - nomen omen - wszystko stało się jasne. No tak, mają rację ci, którzy twierdzą, że nie przywiązuję wagi do tych wszystkich prozaicznych czynności...

Wyłażę co jakiś czas spod ziemi, przyjrzeć się zjawiskom różnym i nie powiem - bywa na czym zawiesić myśli kawałek. Tempo z jakim linieję nie zadowala mnie na tyle, bym mógł rozprostować kości na dobre. Mnóstwo dupereli ciągnie się za mną i staram się je rozsupłać, choć wydaje mi się, że mam do czynienia z przeźroczystą żyłką zaplątana do granic możliwości, a haczyk tkwi w moim gardle.

Pewien rodzaj wyjałowienia drąży we mnie korytarze wypełnione echem tego, co sie wydarzyło, w ciszy jak strupy, odrywają się ode mnie wszystkie konwulsyjne wspomnienia i gubię to wszystko jak drobiny tytoniu, jak zapalniczki, zasmarkane chusteczki. Kawa nad ranem przy otwartym oknie jest wyjątkowo krzepiąca, gdy wylatują mi te duperele za okno i nie mam ochoty ich łapać. Potem chaust mniej chrapliwego berotecowego życia i tetris rzeczywistości układa się w jakiś sensowniejszy sposób.

* * *

Dygresyjnie:

~ dostałem zjebkę od Veroniki, że przez dziury w głowie umykają mi pojedyncze czeskie słowa i do rozmowy wkręcam mimowolnie słowa rosyjskie: Ty si zradil český jazyk pro rusky! Jak jsi mohl!;

~ męczy mnie do granic możliwości zaczynająca się medialna biegunka w Polsce, tycząca się TEJ ROCZNICY. Katarynkowo powtarzane pytania: Jak szybko zostanie błogosławionym? Czy Watykan już podjął decyzję?, etc. Otóż mam dosyć pustych dywagacji n.t rzekomych cudów Wojtyły (bo żadnych cudów nie było - żyjemy w XXI wieku, a te brednie wciąż, jak kolonie bakterii, mnożą się w ludzkich głowach i w mediach...) i przełączam się na coś o wiele bardziej interesującego i w Радио Слово słucham audycji o historii Nowosybirska;
~ tetris w linuxowej konsoli ma swój urok; Atari przy tym wymięka, zwłaszcza, że te nazywają się przeuroczo: bastard tetris! Zrzut powyżej...

/home/lukaso/grafiki/skok.jpg

2010-04-01T23:13:00.004+02:00

Lukaso, anty (C), aprilo '10

/home/lukaso/grafiki/sidux.jpg

2010-04-01T05:20:00.001+02:00

Lukaso, anty (C), aprilo '10

Galaxy ZOO i Zooniverse - nareszcie coś ciekawego w sieci!

2010-03-31T23:55:00.005+02:00

Słuchałem właśnie audycji W sieci sieci, w Radio TOK FM. Tematem audycji była cholernie ciekawa inicjatywa od jakiegoś czasu już funkcjonująca w sieci, a związana z astronomią. Z tym większą uwagą wsłuchiwałem się w szczegóły, jako że jest to dla mnie jedna z najbardziej fascynujących dziedzin nauki.

Projekt zwie się Galaxy ZOO i funkcjonuje w internecie, jako sieć "wolontariackiej" aktywności ludzi z całego świata, których zadaniem jest... obserwowanie galaktyk. Jak piszą twórcy portalu www.zoo1.galaxyzoo.org:

[Projekt Galaktyczne ZOO wykorzystuje] możliwości Internetu - oraz Waszego mózgu - do sklasyfikowania miliona galaktyk. Udział w projekcie to nie tylko wkład w badania naukowe, ale również możliwość zobaczenia tych części Wszechświata, których dosłownie nikt wcześniej nie widział. Ponadto można przekonać się jak bardzo są zróżnicowane galaktyki we Wszechświecie.

Dlaczego jesteście nam potrzebni? Odpowiedź jest prosta. Ludzki mózg o wiele lepiej radzi sobie z rozpoznawaniem wzorów niż jakikolwiek komputer. Można napisać program do dzielenia galaktyk na kategorie, jednak taki program niewątpliwie nie uwzględni galaktyk niezwykłych, dziwnych ani cudownych. Aby uratować te niezwykłe układy, które mają własną historię do opowiedzenia, potrzebujemy Was.

Tak w skrócie opisano główne założenia Galaktycznego ZOO. Oczywiście na stronie projektu można znaleźć cały szereg innych, bardziej szczegółowych informacji n.t samej inicjatywy jak i wszelkie techniczne wyjaśnienia tyczące się bezpośrednio analizowania fotografii galaktyk. Nie jest to trudne, nawet dla kogoś, kto pierwszy raz styka się z ta materią, choć zapewne jest tu ważna spora uwaga, koncentracja i zapał.

Każdy może zalogować się w galaktycznym ZOO (istnieje polskojęzyczna wersja portalu) i wziąć udział w tym bardzo pożytecznym, z punktu widzenia nauki, przedsięwzięciu. Galaktyczne ZOO jest tylko częścią większej akcji o nazwie Zooniverse, gdzie oprócz galaktyk bada się również burze na Słońcu czy "poluje się" na supernowe.

Szkoda, że dopiero teraz dowiedziałem się o istnieniu tak genialnych akcji. To naprawdę niezwykle kształcące i fascynujące w dobie infantylnych do granic możliwości i debilnych "portali społecznościowych", gdzie w coraz bardziej zasyfionym internecie ludzie oddają się błogiemu niemyśleniu w smrodzie coraz większej ilości reklam. Zastanawia mnie, czy jakiś nauczyciel fizyki/geografii wpadł na to, by wykorzystać Galaktyczne ZOO w procesie dydaktycznym. Generalnie jest to projekt dla wszystkich, ale takie spotkanie z astronomią jest z pewnością o wiele bardziej atrakcyjne, niż wgapianie się w zdjęcia galaktyk w książkach. Poza tym niesie to wymierne efekty w postaci danych płynących z obserwacji czynionych przez ludzi z całego świata. W takiej sytuacji "społeczność" jest adekwatnym określeniem, gdyż ludzie gromadzą się wokół czegoś naprawdę poważnego, ale i pobudzającego ciekawość oraz wyobraźnię.

Kiedy słyszę od kolejnej osoby stwierdzenie typu: No tak, ja mam farmę na Facebooku, mam ochotę rzygać dalej niż widzę (dodam, że nie są to uczniowie podstawówki). Zalew tej gównianej gadżeciarskiej nędzy jest przerażający. Facebooki, nasze klasy, grona i inne podobne portale, to obecnie chlew wypełniony po brzegi trywialnymi "rozrywkami", setkami idiotycznych apletów odmóżdżających stopniowo nawet co bardziej rozsądnych ludzi. Reklamodawcy na tego typu portalach zacierają ręce. Coś, co do tej pory było raczej domeną dzieciaków, stało się integralną częścią codziennego klikania wielu dorosłych ludzi. Debilizm święci triumfy. Między innymi dlatego z radością odkryłem Zooniverse.

Czego i Wam życzę!

>>> Strony domowe projektów:
Galaxy ZOO | Zooniverse

Ataki w Moskwie...

2010-03-29T15:45:00.008+02:00

Od rana wsłuchuję się w informacje z Rosji, zarówno te histeryczno-kontrolowane jak w Эхо Москвы czy Радио Слово ale i w to, co relacjonuje Радио Свобода... Pierwsze reakcje moich znajomych, Rosjan, to mix bezradnści i wściekłości -oczywiście na Czeczeńców. Putin i Miedwiediew w mediach rzecz jasna stroszą piórka i jak przystało na imperialistów bełkoczą o tym, że zniszczą terrorystów, bla bla...

Osobisty watek tyczy się tego, że nie mogę w żaden sposób skontaktować się z moją koleżanką Olgą, dojeżdżającą codziennie moskiewskim metrem do pracy mniej więcej w tych godzinach, w jakich miał miejsce atak. Racjonalnie rzecz ujmując oraz biorąc pod uwagę wielkość metra w Moskwie, nie powinno jej się nic stać, ale jakaś tam mikro-obawa jest... [edit / 17:20 - Olga odezwała się parę minut temu - jest cała i zdrowa.]

Po raz kolejny wałkuje się w mediach, zwłaszcza rosyjskich, kwestię "ofensywy antyterrorystycznej", choć służby akurat tego kraju po raz kolejny warczą po fakcie. Pusty śmiech i wściekłość ogarnia mnie, gdy słyszę to bezsensowne pierdolenie o "wojnie z terrorem". Każdy debil, każdy średnio rozgarnięty człek wie, iż specyfika oraz taktyka terrorystycznych ataków nijak ma się do prewencji i profilaktyki antyterrorystycznej. To jakby wytoczyć w Moskwie armaty przeciwko dwóm czy trzem kieszonkowcom. W metropoliach takich jak Moskwa uchronienie się przed podobnymi atakami jest jeśli nie niemożliwe, to na pewno cholernie trudne. I wie o tym każdy, kto choć trochę interesuje się tematem.

Polityczna kalkulacja jednak nakazuje bełkotać te wszystkie brednie; to kolejny doskonały moment, by Putin dokręcił śrubę i wykasował strzępy swobód obywatelskich jakie jeszcze zostały w Rosji. Tymczasem Kadyrow już zapewnił Miedwiediewa o "pełnej współpracy w walce z terroryzmem", choć Czeczenia pod jego rządami i tak już przypomina zależne od Rosji zamordystyczne terytorium. Cierpi oczywiście czeczeńska ludność, bo po raz kolejny na nią posypią się gromy i bomby. Cierpią mieszkańcy Moskwy - ranni i rodziny zabitych w dzisiejszym ataku. Nikt jednak nie zająknie się n.t przyczyn ataku, konfliktu na Kaukazie, okupacji Czeczenii.

Współczuję wszystkim, którzy ucierpieli w wyniku tego bezsensownego ataku. Nie chcę by bojownicy czeczeńscy dokonywali krwawych zamachów. Nie chcę też by Rosja trzymała swoje łapsko na Czeczenii. Ech!

DNI CIPIKI ~ 9-11 kwietnia | Warszawa

2010-03-28T23:31:00.002+02:00

www.dnicipki.pl

Я хочу быть там уже!

2010-03-27T00:42:00.001+01:00

Как хорошо, наконец, говорить на русском языке! Я помню язык, фразы, отдельные слова ... Русский язык очень красивый, особенно, когда у меня в голове много новых терминов! Маша сказала, что мой русский не так уж плохой. Чтобы быть честным она сказала мне сегодня, что вполне OK... Каждый разговор на русском языке делает его еще больше я хочу ехать в Сибирь. Я надеюсь, что именно эта поездка окажется плодотворнaя.

Smycz firmy z Redmond jest baaaardzo długa.

2010-03-24T07:53:00.005+01:00

Taaa, mam osobny chlew, gdzie wypisuję rzeczy różne n.t Linuksa i moich doświadczeń z tym genialnym, wolnym systemem operacyjnym. Chciałbym jednak skupić się na tym, jak marketingowe sztuczki, szantaż i zwykłe kłamstwa przywiązują ludzi do określonej marki, czy produktu. Ludzie, jako zwierzęta dosyć pojętne posiadają pewien mankament: podatność na sugestie i marketingowy shit...

Domyślam się, że mniej więcej 99% tych, którzy tutaj zaglądają, czyta tego bloga z poziomu M$ Windows. Psychologiczna bariera i narkotyczne niemal otępienie w kwestii refleksji nad używanym przez siebie oprogramowaniem (łącznie z systemem operacyjnym), są tak silne, że paraliżują potencjalnego usera/-kę kompa. Kiedy słyszę reakcje ludzi pokroju mojej siostry na propozycję zmiany windy na Linuksa, zastanawiam się nad tym, jak Microsoft tresuje swoich "klientów" (w większości używających nielegalnych kopii windy) i jak wielkie sukcesy odnosi na tym polu.

Nie chcę żadnego Linuksa! Słyszałam, że Linuks niszczy laptopy i jest niedopracowany... Po co mi jakiś Linuks?! U mnie wszystko działa! Nie chcę, nie chcę!

Takie mniej więcej słowa i paranoicznie idiotyczne reakcje wyszły z ust mojej siostry. Podobnych "opinii" można spodziewać się od przeciętnego użytkownika kompa, na którym nielegalnie zainstalowany Windows skutecznie robi siano z mózgu... Nie wspomnę ile razy moja siostra robiła formatowanie dysku, by - jak w transie - ponownie zainstalować dokładnie ten sam system, który z czasem znowu zasyfiał komputer. Koło się zamyka, mechanizm manipulacji pozostaje.

Strach przed wyrwaniem się z okowów komunałów, półprawd i otwartych kłamstw n.t Linuksa skutecznie cementuje tą wymuszoną miłość generowaną przez spółkę z Redmond. Smycz Microsoftu jest dostatecznie długa, ale pozostaje smyczą.

Dziwią mnie nieco "aktywiści/aktywistki" wszelkiego rodzaju, pomstujący na McShit, Benetton, GAP i inne multikorporacje, podczas gdy w codziennym życiu są oni najposłuszniejszymi klientami potwora znacznie subtelniej włażącego w łby i infekującego ludzi do granic możliwości. Ludzie odmieniający słowo "wolność" przez wszystkie przypadki, szczycący się swoją krytyczną świadomością i antykorporacyjnym podejściem, grzecznie klikają w obrębie Windowsa i piszą swoje protest-manifesty: to tak jakby antykapitalistyczną wściekłość wylewać z pasją na więziennym specerniaku i szczycić się swoim "poczuciem wolności"... Zrozumiałbym to, gdyby nie istniały alternatywy wobec M$ Windows.

Mamy do czynienia z orwellowskim ogłupieniem; fakt możliwości wyboru jest tak przerażający, że uniemożliwia wybór. Decyzja o porzuceniu windy jawi się jak bluźnierstwo, faux pas. Za kolorowymi okienkami Microsoftu kryje się psychomanipulacyjna pięść waląca po pyskach każdego, komu przyjdzie do głowy pomysł zmiany systemu operacyjnego na swoim własnym komputerze...

Nie chcę teraz rozwodzić się nad technicznymi szczegółami i zaletami Linuksa (choć służę pomocą). Chcę jedynie powiedzieć, że poczucie wolności wyboru (Linuks - o czym wie niewielu - to nie jakiś twór jednej firmy informatycznej, ale setki tzw. dystrybucji tworzonych przez zapaleńców z całego świata) jest w tym wypadku REALNE. To ja wybieram system dla siebie, ja decyduję co w nim się znajdzie, ja mogę (jeśli potrafię) zmieniać funkcjonalność programów dzięki dostępności kodu źródłowego (w windzie zamkniętego na cztery spusty i dostępnego tylko dla czarodziejów własnościowego oprogramowania) - innymi słowy: to ja jestem właścicielem systemu i oprogramowania na własnym komputerze, a nie odwrotnie! Tzw. "wybór" w obrębie produktów Microsoftu przypomina wybór pomiędzy kaszanką z Radomia, a kaszaną z Ostrołęki. Doprawdy, imponująca wolność!

By wgryźć się w temat potrzeba trochę woli i refleksji. Potem zerwanie tej psychomanipulacyjnej smyczy staje się o wiele łatwiejsze. Jakoś inaczej brzmią później peany na cześć wolności wszelakiej, gdy klikając i tworząc manifesty mamy świadomość, że w bebechach naszego kompa, zamiast dysk C: mamy /dev/sda2, zamiast Microsoft Word mamy AbiWord, zamiast Internet Explorer - Iceweasel... Wolność nie boli!

mój Linux: Sidux Μόρος, kernel 2.6.33-1, środowisko graficzne XFCE

Kto z użytkowników windy nie spotkał się z zabawnym komunikatem w stylu: "Prawdopodobnie padłeś ofiarą oszustwa i posiadasz nielegalną kopię systemu Windows."?! Wszystkich zawiedzionych faktem, że Microsoft wykrył waszą nielegalną kopię jego "cudownego" systemu pragnę poinformować: tak, padliście ofiarą oszustwa; poczucia wolności w obrębie użytkowania systemu operacyjnego i oprogramowania nie możecie zbudować na czymś takim jak M$ Windows :) Może zatem warto zerwać smycz?? ;)

Wiosna...

2010-03-23T14:21:00.003+01:00

... skrzydlate bluźnierstwa uwalniają się powoli, jak zapach paczuli z włókien dziurawych czarnych szmat. W olbrzymim uproszczeniu rzekłbym, iż jest mi dobrze; taki skrót myślowy, niesprecyzowana plątanina kaprysów mieniących się w źrenicach wpatrzonych w przebłyski słoneczne.

Czas na dłuższe spacery po lesie, z psem i kieszonkowym odbiornikiem radiowym. Budzące się do życia beskidzkie wzgórza, drzewa przeciągające się w popołudniowym cieple. Nie jest źle...

Wycinam szablony Debiana i Puppy Linuxa (łechtamy z Filipem nasza próżność i korbę linuksową przenoszoną na tekstylia), czytam Dzidzię, gadam po rosyjsku z Iriną z Władywostoku o jej dalekim mieście, układam w głowie kolejne dni życia mojego głównego bohatera, pana Leona... Typograficznie ryję w miękkim materiale codzienności rozmaite kształty, bez zbytnich rozdarć i gwałtowności. Dystans, to sztuka tworzenia bezpiecznych perspektyw w mulistej fakturze życia; to oddalanie się i opuszczanie dotychczasowych przyczółków; to niebranie udziału, odwrócenie się plecami; to wreszcie wyrywkowo przesypiane noce bez sennych koszmarów. Sylwia ma rację, pisząc mi o komforcie nieczekania na kogokolwiek i cokolwiek, o komforcie podążenia gdzieś, bez odwracania się za siebie, czy-aby-wszystko-ok...

Samość hartuje i przysposabia do kolejnych kroków stawianych bez ciężaru ołowianych kalkulacji w głowie.

W tym radosnym, zadowalającym poczuciu bezsensu życia, tkwią nieocenione możliwości wydobycia z siebie tego, co tworzy mikro-dynamikę, co jest paliwem poruszającym tą rozklekotaną machinę. Uwolniony od konieczności refleksji nad ułomnościami innych stworzeń o kształtach z grubsza ludzkich, miewam momenty szczerego uśmiechu, lecącego donikąd, w przestrzeń. Poczucie odseparowania własnych oczekiwań od zjaw typu człowiek, daje pełną lekkości przyjemność obcowania z samym sobą i subiektywizowania świata. Jakże karłowate wydają się konwulsyjne bełkoty tych, którzy opleceni kolczastym drutem schizolskich zalezności, próbują "tłumaczyć" mi przyczyny i skutki swoich decyzji! Karłowatość owa tkwi w szczegółach, w tych gównianych, koślawych kroczkach, w tym uprawianiu wokół siebie pantomimy psychologicznych sztuczek. Taniec pijanych gnid.

Ladislav Fuks , genialny czeski prozaik i filozof powiedział kiedyś coś niezwykle napajającego otuchą: Žijeme pár let, ale mrtvi jsme celé miliardy, vlastně věčně. Člověk je vlastně věčně mrtev. Niezwykle wiosenna konstatacja, gdy przyroda budzi się do życia, gdy robactwo pod ziemią opuszcza stan hibernacji, gdy rozkład i wegetacja znowu stają się kołem zamachowym tego patykowatego żywota. Śmierć zaczyna pachnieć życiem. O to właśnie chodzi...

2010-03-20T16:02:00.003+01:00

List!

2010-03-17T19:53:00.006+01:00

Bezsenność trzyma za jaja już kolejna dobę. Nie liczę już tych wegetatywnych sinusoid, po których zjeżdżam ze świstem i mozolnie się wspinam, by utrzymać łeb w jakimś znośnym stanie. Wczoraj na wpół przytomny, rankiem wylazłem z psem w szarą pluchę. Schodząc jednak po schodach, zajrzałem do skrzynki pocztowej. Przez te idiotyczne szpary wypatrzyłem dosyć pokaźną kopertę przyozdobioną mail-@rtem i widząc to, od razu domyśliłem się, kto jest nadawcą, czy raczej nadawczynią... W przeciągu kilku sekund opuściło mnie to otępiałe zmęczenie po kolejnej nieprzespanej nocy!

Od razu otworzyłem kopertę, nie bacząc na to, że Scatha ciągnie mnie na jakieś błotniste, ukwiecone psimi gównami osiedlowe trawniki. W kopercie znajdował się list i egzemplarz ukraińskiego pisma Київська Русь (taka ukraińska Literatura Na Świecie), który tematycznie zawierał współczesną prozę i poezję polską [dygresja: jak "dziwnie" czyta się po ukraińsku Dehnela, czy Tokarczuk!]. Zacząłem czytać list...

Z utęsknieniem czekałem na choćby kilka słów, dlatego list ten, jakkolwiek oszczędny objętościowo, wprawił mnie w euforię, mimo że słusznie zostałem w nim - kolokwialnie mówiąc - opierdolony za to i owo. Są momenty, gdy czeka się na coś co niekoniecznie musi być balsamem kojącym rany przeszłości, a jest raczej rozpalonym żelazem. Fakt, że w ogóle dostałem ten list, że właśnie teraz czytam tą drugą książkę + setki innych odczuć i myśli kłębiących się w tym moim zaropiałym od bezsenności łbie - to wszystko daje mi wątłą nadzieję na powolny proces leczenia tego, co mógłbym nazwać trądem milczenia.

Ten list sprawił, że... po prostu dziękuję Ci! Jestem dumny z Twojego pisania, z audycji w radio i z tysiąca innych rzeczy jakie w zabieganiu morderczym robisz! Dzięki, Derw i... przepraszam! Kiedyś chyba Remarque (którego lubię średnio) pisał coś o przyjaźniach z przetrąconym kręgosłupem i gdy próbuję to sobie teraz przypomnieć, myśli cholernie szybko mi się rozjeżdżają. Nic to... Ta wątła nadzieja wciąż we mnie tkwi, wiesz? Słucham Dwójki i przypomina mi się, że strasznie mi się podobała obudowa twojego "retro" radia z Grójeckiej...

Demonstracja 20 marca - Poznań!

2010-03-11T15:55:00.002+01:00

ROZBRAT ZOSTAJE!

Na prośbę mnie samego. Dla mnie.

2010-03-09T12:29:00.001+01:00

% Na prośbę Mariana - dla Mariana... %

2010-03-09T10:56:00.007+01:00

Syberia - ktoś chętny na włóczęgę?

2010-03-08T17:53:00.001+01:00

Jako że tylko realizowane marzenia nadają ludzkiemu czołganiu się po ziemi coś na kształt sensu, czas najwyższy spakować plecak i udać się w odwrotną stronę, niż dotychczas! Oczywiście można bez końca włóczyć się po Europie, spać (lub mieszkać) na squatach, uciekać przed kanarami w zatłoczonym Wiedniu, Berlinie, Pradze, lenić się na plażach Chorwacji, albo pić wytrawne wino przy skocznych crust-rzygach, czy wygrzebywać co smaczniejsze kąski w burżujskich śmietnikach zachodniego społeczeństwa... Całkiem znośny i ciekawy żywot. Ale mnie się już to w dużej mierze przejadło.

Chciałbym zmaterializować wreszcie swoją wielką korbę, czyli wyjazd na Syberię. Czas najwyższy, by doświadczyć tego, co kołacze się w moim łbie od wielu, wielu lat. Książki, filmy, opracowania naukowe, czy wreszcie mozolne nawiązywanie kontaktów z ludźmi mieszkającymi na ogromnym i fascynującym obszarze Syberii - to wszystko pcha mnie to sfinalizowania tego wariackiego planu i rzucenia się w ogrom tajgi i tundry...

Chcę wyjechać mniej więcej na przełomie czerwca i lipca, chyba że uda mi się wcześniej załatwić i przygotować wszystko, co konieczne. Delikatnym problemem jest rzecz jasna kasa, ale nie przeraża mnie to zbytnio, albowiem nigdy nie pozwalałem na to, by mamona była dla mnie jakąkolwiek barierą w podróżowaniu. Tylko ludzie przyspawani do jednego miejsca i gnijący w swojej zagrodzie, drżą na myśl, że w czasie jakiegoś wyjazdu portfel może być pusty, lub niemal pusty.
Kwestia wizowa nie powinna być większym problemem. Póki co, staram się utrzymywać już istniejące i nawiązywać nowe kontakty z Rosjanami mieszkającymi na trasie, jaką chciałbym pokonać. To nieoceniony atut w przypadku zapuszczenia się w tak rozległe teren, jakim jest Syberia. Tak więc zaczynam molestować moich znajomych (rosyjskojęzycznych i esperantystów) i męczyć ich rozmaitymi pytaniami tyczącymi się miast, w których mieszkają, okolic, historii poszczególnych syberyjskich regionów i miejsc wartych odwiedzenia. Czekam też niecierpliwie na książki z Rosji będącymi antropologicznymi i etnograficznymi opracowaniami n.t Syberii, by maksymalnie pogłębić posiadaną już wiedzę w tej materii.

Generalnie (po wyruszeniu pociągiem z Moskwy) chcę poruszać się w następującym kierunku: Omsk - Nowosybirsk - Nowokuźnieck - Krasnojarsk - Irkuck - Ułan Ude - Jakuck. Baaaardzo ambitny wariant zakładałby dotarcie z Jakucka do Magadanu, choć i tak mam świadomość, że ta cała trasa jest już i tak hardkorowa. Jednak czymże jest ten nędzny żywot bez przekraczania barier - nie tylko odległości, ale i swoich własnych, wewnątrz siebie! Sposobem poruszania się będzie kolej i autostop. W większości wyżej wymienionych miast mam mniej lub bardziej bliskich znajomych, zatem nie sądzę by były jakiekolwiek problemy z postojami, gościną i odpoczynkiem.
Nie mniej ważnym dla mnie elementem tej wyprawy będzie historyczna warstwa; chcę "otrzeć się" o miejsca, które naznaczone są syberyjską zsyłką Polaków (tą carską jak i stalinowską) i wkładem polskich naukowców w badania nad Syberią.

Myślałem trochę nad tym, czy jechać samotnie, czy może z kimś. Do dziś nie potrafię jednoznacznie rozwiązać tego dylematu. Z jednej strony kompletnie nie przeszkadza mi samotność w podróży (zwłaszcza, że gościnność na Syberii jest niemal mityczna), gdyż wielokrotnie włóczyłem się tu i ówdzie w pojedynkę. Myślę jednak, że miło byłoby otworzyć do kogoś gębę dwanaście, czy piętnaście tysięcy kilometrów od "domu", nie tylko po rosyjsku czy w Esperanto.
Oczekiwałbym od kogoś, kto zdecydowałby się na taki szalony wyjazd, by choć w minimalnym stopniu kumał język rosyjski no i oczywiście był zaimpregnowany na to, co w "normalnym" świecie określa się mianem niewygód w podróży. Wszyscy, którzy liznęli trochę brudu, braku kąpieli, spania na stacjach benzynowych, w pustostanach i w parkach, kwitnięcia godzinami na zakurzonych drogach w autostopowym oczekiwaniu, czy bawili się w partyzanckie zdobywanie żarcia z różnych dziwnych miejscach w czasie podróży - doskonale wiedzą o co mi chodzi. Rzecz jasna Syberia, to nie zachodnie metropolie, ale myślę, że swego rodzaju zahartowanie w tej kwestii będzie tylko pomocne!

Cóż, być może okaże się, że znajdzie się chętny/chętna na taki wyjazd. Wiadomo, że wiąże się on z poświęceniem sporej ilości czasu i... chęci rzucenia się w nieznane.

Jeśli więc komuś kołacze się w głowie podobna wyprawa, proszę o kontakt!

Tymczasem powoli gromadzę informacje n.t możliwości noclegowych, rozmawiam z rosyjskimi znajomymi o moich planach, czytam - jednym słowem pochłaniam wszystko, czego jeszcze nie wiem (o ile można mówić w ogóle o wiedzy, jeśli myślimy o potężnej i rozległej Syberii!) o miejscach, które chcę zobaczyć. Niebawem przyjdzie czas na biurokratyczne formalności i mam nadzieję, że.... uda mi się :)